Cinema Virumbi

இந்த வார அலப்பரை 5- 'கொஞ்சம் பார்த்துப் பண்ணுங்கப்பா மொழிபெயர்ப்பை!'

2012-02-06T00:56:00.000-08:00

சமீபத்தில் சென்னை சென்று வர நேர்ந்தது. விமான நிலையத்தில் ' மெய்ப் புல அறைகூவலர் ' என்று ஒரு அறிவிப்புப் பலகை மிரட்டியது! தலைகால் புரியவில்லை! பிறகுதான் புரிந்தது, 'Physically Challenged' என்பதைத்தான் யாரோ ஆர்வக் கோளாறில் இவ்வாறு மொழி பெயர்த்துத் தள்ளி விட்டார்கள்! அதாவது, மாற்றுத் திறனாளியின் மெய் மற்றும் புலன்களை, அவற்றின் செயல்பாட்டைக் கடவுள் (அல்லது சமூகம்) சோதித்து விட்டாராம், 'சமாளி, பார்க்கலாம்' என்று அறைகூவல் (சவால்) விட்டு விட்டாராம். அப்படியே இருந்தாலும் அடுத்தவர் விட்ட அறைகூவலை ஏற்றுக் கொண்டவர் அல்லவா இவர், இவரை எப்படி அறைகூவலர் என்று அழைக்க முடியும்? வேண்டுமானால் 'உடல்/ மன ரீதியாக சவாலை எதிர் கொள்வோர்' என்று மொழி பெயர்க்கலாம். ஓரளவு சரியாக இருக்கும்.

கொஞ்சம் பார்த்துப் பண்ணுங்கப்பா மொழிபெயர்ப்பை!

சினிமா விரும்பி

அக்டோபர் 2004 இல் 'எந்திரன்' பற்றி சுஜாதா!

2011-12-22T23:13:00.000-08:00

அக்டோபர் 2004 இல் ஆனந்த விகடன் 'கற்றதும் பெற்றதும்' பகுதியில் ஷங்கரின் 'ரோபோ' ப்ராஜக்ட் பற்றி மறைந்த எழுத்தாளர் சுஜாதா எழுதியது தற்செயலாகப் படிக்கக் கிடைத்தது (நன்றி: http://sujatha-kape.blogspot.com). படித்து விட்டு அவர் மறைந்த பின் 2010 இல் வெளி வந்த 'எந்திரன்' படத்தையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். சுவாரஸ்யமாக இருக்கும்!

>>>>>ஷங்கருடன் ‘ரோபோ’ என்று ஒரு படம் பண்ணுவதாக இருந்தது. அதில் வரும் ரோபாட் இன்றைய தினங்களில் சாத்தியம் இல்லை. கதைக்காக அதற்கு அதிக சாதனை களும், புத்திசாலித் தனமும், மனித உணர்வு களும் தந்தோம். ரோபாட் இயலில் இன்றைய நிலை என்ன என்பதைச் சொல்லி விடுகிறேன். இன்றைய ரோபாட் ஓர் அறைக்குள் நுழைந்து வெளிவரும். தான் எங்கே இருக்கிறோம் என்பதை இரு பரிமாண வரைபடம் செய்து தெரிந்துகொள்ளும். இதற்கே அது ஆயிரக்கணக்கில் செய்தித் துணுக்குகளை உள்ளே பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் குழப்பம் ஏற்பட்டால், ஒரு மூலையில் போய் நின்றுவிடும். இல்லையேல், அடுத்த ஃப்ளாட்டில் திரிந்து, அங்கேயுள்ளவர் களை அலறவைக்கும்.

2010-ம் ஆண்டுக்குள் நீங்கள் இதைவிடச் சற்று புத்திசாலியான வீட்டு ரோபாவை எதிர்பார்க்கலாம். அது தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகை முப்பரிமாணத்தில் பார்க்கும் திறமை பெற்று, இன்றைய ரோபாட்டைவிட ஆயிரம் மடங்கு அதிக தகவல்கள் சேகரித்து அலசும்.

எதிர்கால ரோபாட்டுகளின் சில முன்மாதிரிகள் இன்றே ஆராய்ச்சி சாலைகளில் கிடைக்கின்றன. வாக்குவம் க்ளீனர் பார்த்திருப்பீர்கள். ஆளுதவி இல்லாமல் தானே வீட்டைத் துப்புரவாக தூசுறிஞ்சி சுத்தமாக்கும் வாக்குவம் க்ளீனர்கள் இன்று சாத்தியம். அவற்றால் மாடிப்படி எது, சுவர் எது என்பதைக் கண்டுகொள்ளமுடியும். போகப்போக தன்னிடமுள்ள வரைபடத்தைப் புதுப்பித்துக்கொண்டு, விவரம் சேர்த்துக்கொள்ளும். சுவரில் போய் தானாகவே சார்ஜ் வாங்கிக் கொள்ளும்.

முதல் தலைமுறை முழு ரோபாட்டுகள் மனித வடிவில் இருக்கும். கை கால்கள் வைத்துக்கொண்டு நடக்கும். பல காரியங்கள் செய்யும். ஆனால், உங்களுக்கு நண்பனாக இருக்காது. அதன் மூளையை ஒரு பல்லியின் மூளைக்குச் சமமாகச் சொல்லலாம். சுமார் நூறு ஆணைகள் தெரிந்திருக்கும். ஃபாக்டரியில் வடிவமைத்ததைத் தவிர, புதிய காரியம் எதையும் அதனால் செய்யமுடியாது. புரியவில்லை என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிவிட்டு, ஓர் ஓரத்தில் போய் நின்றுகொள்ளும். அதைத் திட்டினால் தெரியாது. திட்டலாம்.

2030-க்குள் இரண்டாம் தலை முறை ரோபாட்டுகள் வந்துவிடும். பல்லியின் மூளையிலிருந்து எலியின் மூளைக்கு உயரும். உதாரணமாக, ஒரு பொருளைக் கையில் எடுக்குமுன், அதன் எடைக்கேற்ப ஒரு கை, இரண்டு கை... ஏன், மூன்று கைகளைக்கூடப் பயன்படுத்தும். போகப்போகக் கற்றுக்கொள்ளும் விதமாக‘ கண்டிஷனிங் மாட்யுல்ஸ்’ என்னும் நிரலின்படி நல்ல காரியங்கள், வேண்டாத காரியங்கள் என்றுவிருப்ப அளவை வைத்துக் கற்றுக் கொள்ளும். அதற்கு எஜமானனின் குரல் பரிச்சயம் உண்டு. அவர் சொல்லும் good, bad போன்ற வார்த்தைகளுக்கேற்ப ஒரு செயலைத் தொடரவோ, நிறுத்தவோ செய்யும். நீங்கள் தூங்கும் சமயத்தில் சப்தமெழுப்பாமலிருக்க அதற்குக் கற்றுக் கொடுக்கலாம்..

மூன்றாம் தலைமுறை ரோபாட், ஒரு குரங்கின் திறமையைக் கொண்டிருக்கும். நாம் செய்வதைப் பார்த்து அதுவும் செய்யும். 'மங்கி ஸீ மங்கி டூ!' உங்கள் வீட்டை முழுமையாக அறிந்திருக்கும். வெளியுலகைப்பற்றி அதற்குத் தெரியாது.

நான்காம் தலைமுறை ரோபாட்டுகள்தான் மனிதனுக்கு அருகே வரும். உதாரணமாக,ஒரு இங்க் பாட்டிலைக் கவிழ்த்தால், இங்க் கொட்டி தரை பாழாகிவிடும் என்பதை அறிந்திருக்கும். அதேபோல் பல எளிய திறமைகளை ஒத்திகை பார்த்துவிட்டுக் கற்றுக்கொள்ளும். இந்த நிலைமை வர 2040 வரை ஆகலாம்.

ரோபாட்டுகள் உங்கள் மகளைக் காதலிக்க, இன்னும் அரை நூற்றாண்டாவது ஆகும்.<<<<<<

சினிமா விரும்பி

இந்த வார அலப்பரை 4- 'கொல வெறியைப் பற்றி நாலு வரி!'

2011-12-06T00:18:00.000-08:00

இந்த வார அலப்பரை 4- 'கொல வெறியைப் பற்றி நாலு வரி!'

நேற்று இரவு வரை யூ டியூபில் 'ஒய் திஸ் கொல வெறி டி?' பாடல் பதினாறு மில்லியன் ஹிட்ஸ் பெற்றிருக்கிறது ( still counting!). அதன் தயாரிப்பாளர்களே கூட பதினைந்து மில்லியன் எங்கள் லட்சியம் என்றுதான் சொன்னார்கள்! இதனிடையே ஒரு பெண் குரல் வெர்ஷனும் ஒரு (அழகான ) தமிழ் வெர்ஷனும் யூ டியூபில் வெளி வந்து விட்டன. இந்தக் 'கொல வெற்றி' எப்படி சாத்தியமாயிற்று? என் கணிப்பு கீழே:

1. ரஜினி, மற்றும் கமலின் அடுத்த தலைமுறையினர் கை கோர்த்திருப்பதால் நிச்சயம் ஏதோ பிரமாதமாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்ப்புடன் கேட்க (பார்க்க) வருபவர்கள் அதிகம். (எழுத்தாளர் ஞாநியும் ஏறக்குறைய இதே கருத்தை எழுதியிருந்தார், அவர் 'டச்'சுடன்!)
2. அப்படியொரு foot tapping rhythm! லேசான folk கலந்த மெலோடி மற்றும் 'நையாண்டி மேளம் ' போல ஒரு ஸ்டைல்!
3. இளைஞர்களுக்கு என்றுமே சலிக்காத 'காதல் தோல்வி' யால் 'தண்ணி'யடிக்கும் concept!
4. ஆங்கிலம் & தமிழ் கலந்த 'Tanglish' format தமிழ் இளைஞர்களை உடனே சென்றடைந்து விட்டது, 'ஐயோ பத்திக்கிச்சு' என்று! அதே போல் தெற்கே மற்ற மாநிலங்களிலும், வட இந்தியாவிலும் இது ஒரு ஜாலியான ஆங்கிலப் பாடலாகவே பார்க்கப் படுகிறது. தில்லியில் இப்போது கல்யாண சீசன்; ஊர்வலங்களில் எல்லாம் இந்தப் பாட்டைப் போட்டுப் பட்டையைக் கிளப்புகிறார்கள்! (தமிழ் வார்த்தைகள் கிட்டத்தட்ட இல்லவே இல்லை என்பதையும் கவனியுங்கள்)
5. தனுஷ் குரல் மட்டுமில்லாமல், அவர் காட்டும் முக பாவங்கள், மற்றும் ஸ்ருதி ஹாசன் காட்டும் ஓரிரு முக பாவங்கள், கண்ணசைவுகள் எல்லாமே இளைஞர்களைக் கவர்கின்றன. 'மாமா, நோட்ஸ் எடுத்துக்கோ; அப்படியே கைல ஸ்நாக்ஸ் எடுத்துக்கோ!, சரியா வாசி!' போன்ற பொருளற்ற வாக்கியங்கள் கூட ரசிக்கும்படியாகவே இருக்கின்றன.
6.எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக Diego Maradona, 1986 இல் சொன்னது போல் ' Hand of God' ஏதோ இருக்கும் போல!

சினிமா விரும்பி

இந்த வார அலப்பரை 3! (நோக்கு வர்மம்)

2011-11-12T07:47:00.000-08:00

இந்த வார அலப்பரை 3! (நோக்கு வர்மம்)

நான் இது வரை 'ஏழாம் அறிவு ' பார்க்கவில்லை. அந்தப் படத்தில் 'ஹிப்னாடிஸம்' என்பது 'நோக்கு வர்மம்' எனப்படும் பழந்தமிழர் கலை என்று காட்டியிருப்பதாகப் படித்தேன். எனக்கென்னவோ ஆதிகாலத்தில் தமிழ் பிராமணர்கள்தான் இந்த நோக்கு வர்மத்தைக் கண்டு பிடித்திருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது! ஏனென்றால் அவர்கள்தான் வீட்டில் 'நோக்கு, நேக்கு' என்று பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள்! இது எப்படி இருக்கு?

சினிமா விரும்பி

'ரா ஒன்' (ஹிந்தி) திரை விமர்சனம்

2011-11-07T06:44:00.000-08:00

ஒரு நல்ல திறமை வாய்ந்த இயக்குனர் ஒரு படத்துக்கு எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இப்படம் காட்டுகிறது. தமிழ் ' எந்திரனோடு ' ஒப்பிட்டே தீர வேண்டும். அங்கு மூன்று ரஜினி (விஞ்ஞானி வசீகரன், நல்ல சிட்டி, வில்லன் சிட்டி Ver 2.0) கேரக்டர்களும் மிக அழகாக வடிவமைக்கப் பட்டிருந்தார்கள். துவக்கத்தில் சிட்டி செய்யும் காமெடிகளும் பார்த்துப் பார்த்து செய்யப் பட்டிருந்தன. இங்கே அப்படி அல்ல. ஆரம்பக் காட்சிகளில் சேகர் சுப்ரமணியம் ஷாருக் கான் (சேகர் என்ற பெயர் ஷாருக் கானுக்கு மிகவும் பிடிக்கும் போல! நினைவிருக்கிறதா அந்த காலத்து தூர்தர்ஷனில் 'சர்க்கஸ்' சீரியலில் சேகரன் என்ற பெயரில் முதலாளியின் மகனாக வந்தது அவரேதான்!) ஏதோ 'மிஸ்டர் பீன்' போலத் தடுக்கி விழும் காமெடி நிறைய செய்கிறார் . பின்னணியில் ' பைத்தியக்காரா! பைத்தியக்காரா! பைத்தியக்காரா!' என்ற காமெடி மியூசிக் ஒலிக்கிறது. நூடில்ஸில் தயிரைக் கலந்து கையால் ஒரு வெட்டு வெட்டுகிறார். நான்கு ஆண்டுகள் முன்பு வெளி வந்த 'ஓம் ஷாந்தி ஓம்' இல் ஷாருக் ஒரு காட்சியில் தமிழ்ப் பட நடிகராக 'என்னடா ராஸ்கலா' என்று 'அய்யய்யோ ஜீ' தமிழ் பேசியிருப்பார். அதே போல் இங்கும் ஒன்றிரண்டு 'அய்யய்யோ ஜீ' தமிழ் வசனம் பேச முயற்சிக்கிறார். அங்கே பரவாயில்லை; இந்தப் படத்தில் ஒரு முழு தமிழ் கேரக்டருக்குத் தேவையான 'ஹோம் வொர்க்' செய்யவே இல்லை. என்னத்தைச் சொல்ல? மறைந்த காமெடி நடிகர் மெஹ்மூத், தான் ஆரம்பித்து வைத்த மதராஸி காமெடிகளின் மூலம் தமிழர்களுக்கு ஒரு தீராத நியூசன்சை உண்டாக்கி விட்டுப் போய் விட்டார்.

(Disclaimer: Spoilers ahead!) ஆனால் இவர் நல்ல திறமை வாய்ந்த வீடியோ கேம் டிசைனராம், 'கடைசியில் நன்மையே வெல்லும்' என்ற கொள்கையில் நம்பிக்கை உள்ளவராம்! விடியோ கேம் அடிமையான தன் மகன் வில்லன்களை வழிபடுகிறான் ( 'Villains are kickass!') என்பதற்காக அவனுக்காகவே ஹீரோவை விட வில்லன் பலம் வாய்ந்தவனாக அமைத்து ஒரு அட்டகாசமான விடியோ கேம் தயாரிக்கிறார். அவருடைய கேரக்டரைப் பற்றி ஒரு சரியான உருவம் நம் மனதில் பதியும் முன்னரே அவர் கொல்லப் படுகிறார்; கிட்டத்தட்ட இடைவேளை வந்து விடுகிறது. அந்த சமயத்தில் விடியோ கேமில் இருந்து உயிருடன் வெளி வந்த வில்லன் ரா. ஒன்னை (Random Access One அல்லது ராவண்) அழிப்பதற்காக சேகரின் மகன் பிரதீக் இரண்டாவது ஷாருக் கானை (Good One , ஜீ-ஒன் அல்லது ஜீவன் ) கேமிலிருந்து உயிர்ப்பிக்கிறான். இந்தச் சின்னப் பையனையும் (மும்பையில் ஏழாம் வகுப்பு படிக்கும் சிறுவன் அர்மான் வர்மா) அவன் ஹேர் ஸ்டைலையும் பார்த்தால் சிறுவன் அல்ல சிறுமி போல் இருக்கிறது! ரா. ஒன் தான் விரும்பும் வடிவம் எடுக்கக் கூடியவன் என்பதால் இடைவேளைக்கு முன் ஒரு சைனீஸ்- அமெரிக்கன் நடிகரும் (டாம் வு) முடிவில் அர்ஜுன் ராம்பாலும் அந்த கேரக்டரைச் செய்திருக்கிறார்கள். அர்ஜுன் ராம்பால் கொஞ்ச நேரமே வந்தாலும் தத்ரூபமான வில்லன்; இவர் உதிர்க்கும் ஒரு 'நச்' வசனம்: 'வருஷா வருஷம் 'ராம்லீலா' கொண்டாடி ஏண்டா ராவணனை எரிக்கறீங்க? அவன் எப்போதும் சாவதில்லை என்றுதானே?' டாம் வு பார்வையில் உக்கிரம் கொப்பளிக்கிறது; அவ்வப்போது 'ஆளவந்தான் ' கமல் போல் கழுத்தை நொடிக்கிறார் .

இடைவேளையின் போது ரொம்ப நேரம் 'பாப் கார்ன்' வாங்கப் போனால் ரஜினி வரும் காட்சியை மிஸ் பண்ண வேண்டியதுதான்! சொல்லப் போனால் வலியத் திணிக்கப் பட்ட இந்தக் காட்சி ஒட்டவே இல்லை என்பது ஒரு புறம் இருக்க ரஜினி ரொம்ப வயதானவராகவும் களைப்பாகவும் தெரிகிறார். அவருடைய தீவிர ரசிகர்களுக்கு இது மிகப் பெரிய ஏமாற்றம்தான்! ரஜினி சார், 'ராணா' வோ 'கோச்சடையானோ' எப்போ ரிலீஸ்?

இடைவேளைக்குப் பிறகு படம் திடீரென்று சூடு பிடிக்கிறது! பொதுவாக கதை மும்பையிலிருந்து லண்டனுக்கு நகரும். இங்கு கதை லண்டனிலிருந்து மும்பைக்கு நகர, உடனே அசுர வேக 'சேஸ்' காட்சிகளுடன் ஒரு non- stop roller coaster ride தான்! இந்தப் பகுதியில் (ஏன் மொத்தப் படத்திலுமே!) முக்கியமானவை இரண்டு விஷயங்கள்தான்; செனிகலீஸ்- அமெரிக்கன் பாடகர் அகான் பாடியிருக்கும் 'சம்மக் சல்லோ ' பாடல் 'refreshingly different'. படத்தில் பார்ப்பதற்கும் ஒரு விஷுவல் ட்ரீட்! இவருடன் தமிழ் மற்றும் இந்தியில் சில வரிகளைப் பாடியிருப்பவர் ஹம்சிகா ஐயர். ரசிக்கக் கூடிய தமிழ் வரிகள் (எழுதியவர் பெயர் தெரிந்தால் சொல்லுங்கள்) :

'என்னைத் தொட்டு என்னுள்ளத்தை நொறுக்க மாட்டியோ?
என்னைப் போலப் பெண்ணைப் பார்த்து மயங்க மாட்டியோ?
கண்ணில் கண்ணைப் பூட்டி விட்டால் சிரிக்க மாட்டியோ?
என்னில் உன்னைச் சூட்டி விட்டால் ஒட்டிக்க மாட்டியோ?'

இந்தக் காட்சியில் சிவப்பு டிரெஸ்சில் கரீனா கபூர் மிகவும் குளுமை! (ஒரு கொசுறு தகவல் - பல படங்களுக்குப் பிறகு இப்போதுதான் சேலையில் தோன்றுகிறாராம். சைஸ் ஸீரோவை எல்லாம் மூட்டை கட்டியாச்சாம்மா Bebo?!) மற்ற நேரங்களில் சுமாராக நடிக்கவும் செய்கிறார். அவரைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை; கணவன் இறந்த பின் இவரது மகன் பிரதீக் ஜீவன் ஷாருக்கை நண்பனாக முழுமையாக ஏற்றுக் கொண்டு விட, இவர் ஜீவனை ஏற்கிறாரா இல்லையா என்ற குழப்பம் கரீனாவுக்கு மட்டுமல்ல, நமக்கும் இருக்கிறது, ஏன், இயக்குனருக்கே படம் முடியும் வரை இருக்கிறது!

அடுத்தது க்ளைமாக்ஸ்! 'எந்திரனை'ப் போலவே எடுக்கப் பட்ட எலெக்ட்ரிக் ட்ரெயின் காட்சியில் 'எந்திரனை' விட சூடு பறக்கிறது! கடைசியில் சத்ரபதி சிவாஜி டெர்மினஸ் தூள் தூளாக இடிந்து விழும் காட்சியில் கிராபிக்ஸ் அசாத்திய மிரட்டல்! ஆனால் இவற்றைத் தவிர செலவழித்த கோடிகளுக்கு ஏற்ற கிராபிக்ஸ் காட்சிகள் அதிகம் இல்லை. 'எந்திரனில்' பார்த்துப் பார்த்து செதுக்கப்பட்டிருந்த அழகான சின்னச் சின்ன கிராபிக்ஸ் காட்சிகள் நினைவுக்கு வருகின்றன. ஒரு காட்சியில் ஜீவன் ஷாருக்கின் மூக்கிலிருந்து ஏதோ நீல நிற வயர் வெளி வர, கரீனா அதைப் பார்த்து அதிர்ச்சி அடைய , ஷாருக் பொறுமையாக முழு வயரையும் எடுத்து வெளியே எறிகிறார். டைரக்டர் சார், எங்க ஊர் வடிவேலு சொல்வது போல் 'சின்னப் புள்ளத்தனமால்ல இருக்கு?'

பட ஆரம்பத்தில் வரும் 'கல்நாயக்' சஞ்சய் தத் , 'தேசி கேர்ள்' பிரியங்கா சோப்ரா விடியோ கேம் காட்சியைக் குழந்தைகள், பெரியவர்கள் எல்லோரும் ரசிக்கிறார்கள்.(ஹிஹி , நானும்தான்!) ஹிந்தியில் மிக விரசமான அர்த்தம் தரும் ' இஸ்கீ லீ', உஸ்கீ லீ ' ,'சப்கீ லீ' என்ற பெயர்களை மூன்று சைனீஸ் விடியோ கேம் பெண்களுக்கு வைத்திருக்கிறார்கள்; இவர்கள் மூவரும் ப்ரூஸ் லீயின் சகோதரிகளாம்! 'கொஞ்சம் கொஞ்சம்' என்பதை 'காண்டோம் காண்டோம் ' என்று அபத்தமாகக் காமெடி செய்ய முயன்றிருக்கிறார்கள்! பத்து நிமிடமே திரையில் வந்தாலும் டாக்சி டிரைவர் சுரேஷ் மேனனின் காமெடி அதகளம்!

படத்தில் இடையிடையே ஷாருக் கானின் குழந்தை ரசிகர்களுக்காக அட்வைஸ், 'வீட்டில் இந்த ஸ்டண்டை எல்லாம் முயற்சிக்காதீர்கள்' என்று! நடுவே ஒரு காட்சியில் சிகரெட் பிடிப்பதற்கு எதிராகவும் ஒரு அட்வைஸ்! எப்படி? ஷாருக் கான் சிறுவனிடம் கேட்கிறார் ' ஆண்டுதோறும் ஆயிரக் கணக்கானோர் சிகரெட் பிடிப்பதை விட்டு ஒழிக்கிறார்கள்; எப்படி தெரியுமா?' பையன்- 'எப்படி? பேக்கட்டின் மேல் உள்ள எச்சரிக்கையைப் படித்து விட்டா? ' ஷாருக்-'இல்லை! தாங்களே செத்துப் போவதன் மூலம்!'

படம் பார்க்க வேண்டுமென்றால் '3D' இல் பாருங்கள்; 'எந்திரன்' என்று ஒரு படம் வரவேயில்லை என்று நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்! அப்போதுதான் கொஞ்சமாவது ரசிக்கலாம்!

மொத்தத்தில் இயக்குனர் அனுபவ் சின்ஹா- 'அனுபவம் பத்தாத சின்ஹா! '

சினிமா விரும்பி

வாழ்க நீ எம்மான்!

2011-09-27T07:43:00.000-07:00

சாமர்த்தியமாக, மிக சாமர்த்தியமாக ஒரு பெரிய கூட்டமே மகாத்மா காந்தியைக் குறைத்து மதிப்பிடவோ அல்லது வாய் கூசாமல் இழிவு செய்யவோ காத்திருக்கிறது! இன்று எனக்கு ஒரு SMS வந்தது ' எல்லோரும் காந்தி ஜெயந்தி கொண்டாடுகிறார்கள் ; ஆனால் பகத் சிங்கின் பிறந்த நாளை யாருமே நினைவு கூரவில்லையே! '. இது போல் எழுதுபவர்களுக்கு அப்படியொன்றும் பகத் சிங்கின் மேல் பரம அபிமானம் ஏதும் இல்லை! சந்தடி சாக்கில் காந்தியை நாலு சாத்து சாத்த முடியாதா என்று பார்க்கும் புண்ணியவான்கள்தான் இவர்கள்!

கொஞ்ச நாள் முன்னால் 'மீ நாதுராம் போல்தோய்' (நான் நாதுராம் பேசுகிறேன்) என்றொரு மராத்தி நாடகம் வந்தது. இந்த நாடகத்தில் ஏதோ ராவண வதம், சூரபத்மன் வதம் போல் 'காந்தி வதம்' என்ற சொல்லை அடிக்கடி உபயோகப் படுத்துவார்களாம்! பிறகு 'காந்தி மை பாதர்' என்று ஒரு ஹிந்திப் படம். சொல்லப் போனால் 'ஹே ராமில்' கூட இடையிடையே காந்தியை சன்னமாகக் கிண்டலடிப்பார்கள். முதல் இரவின் போது கமல் 'சத்திய சோதனை' படிக்கும் வசுந்தரா தாஸ் இடம் சொல்வார் ' எனக்குப் பாதிப் புனைகதைகளில் நம்பிக்கையில்லை!'. (I don't believe in semi fiction!) 'சத்திய சோதனை' இவர்களுக்குப் பாதிப் புனைவாம்!

இதைத் தவிர சில அறிவு ஜீவிகள் அவ்வப்போது ' இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னால் பிரிட்டிஷ்காரனே இந்தியாவை விட்டுப் போய் விடுவதாகத்தான் இருந்தான்' என்பார்கள், ஏதோ இவர்கள் போய் அவன் மனதைத் தோண்டிப் பார்த்தாற்போல! 35 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1982 இல் பாக்லாந்து போர் நடக்கும் போது இவர்கள் டீ குடிக்கப் போயிருந்தார்களோ என்னவோ!

காலம் காலமாக அவரை மகாத்மா என்றோ காந்தி அடிகள் என்றோ காந்திஜி என்றோ அண்ணல் என்றோ அழைக்காமல், வேண்டுமென்றே காந்தியார் என்று அழைப்போரும் உண்டு! (ஒரு சுவாரஸ்யமான தகவல் - அமரர் திரு.வி.க.தான் சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் கவுந்தி அடிகளைப் போல் காந்தி அடிகள் என்ற பிரயோகத்தை உண்டாக்கினார்!). "அவரை தேசப் பிதா என்று சொல்வது தவறு, அது ஐரோப்பாவிலிருந்து கடன் வாங்கிய மரபு. அவர் இந்தியத் தாயின் தலைமகன்" என்று வாய் வக்கணை காட்டுவோரையும் பார்த்திருப்பீர்கள்!

ரொம்பவே நடுநிலையாய் காந்தியை விமர்சிக்கிறார்களாம் ! மகாத்மா காந்தி வாங்கிக் கொடுத்த சுதந்திரத்தை சுகமாக அனுபவித்துக் கொண்டே அவரைத் தூற்றும் பிறவிகளை ' Time Machine' இல் பின்னோக்கிப் போய் 1947 க்கு முந்தைய அடிமை இந்தியாவில் கொண்டு போய் வீசி விட்டு நாம் மட்டும் திரும்பி வந்து விட வேண்டும் !

'நேற்று இன்று நாளை'யில் கவிஞர் வாலி எழுதியது போல் ' இன்று ஏசுவோர்கள் அவரால்தான் பதவி அடைந்தார்!'

சினிமா விரும்பி

இந்த வார அலப்பரை 2! நல்லாக் கேக்குறாங்கய்யா டீடெயிலு !

2011-08-07T09:16:00.000-07:00

நல்லாக் கேக்குறாங்கய்யா டீடெயிலு !

சமீபத்தில் இருபத்தாறாவது முறையாக நாமும் 26/11/2008 அன்று மும்பையில் நடந்த கொடூரமான தீவிரவாதத் தாக்குதலில் பாகிஸ்தானுக்குத் தொடர்பு இருப்பதாக அசைக்க முடியாத ஆதாரங்களை அவர்களிடமே கொடுத்திருக்கிறோம். இது வரை கொடுத்ததை எல்லாம் கிடப்பில் போட்டு விட்டு 'ஆதாரம் பத்தாது, இன்னும் கொஞ்சம் கொடுங்கய்யா!' என்று அவர்களும் வழக்கம் போல் நம்மைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்! நாமும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆதாரம் கிடைக்காதா என்று அரக்கப் பறக்கத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறோம்! 'வின்னர்' படத்தில் வடிவேலு சொல்வதுதான் நினைவுக்கு வருகிறது!

'நல்லாக் கேக்குறாங்கய்யா டீடெயிலு !'

சினிமா விரும்பி

இந்த வார அலப்பரை 1!

2011-06-30T09:21:00.000-07:00

இந்த வார அலப்பரை 1:

(ஒவ்வொரு வாரமும் வரும் என்று கம்பெனி கியாரண்டி கொடுக்காது!)

1 போட்டாரய்யா MOU!

தொழிலதிபர்கள் பெரிய பெரிய தொழிற்சாலை ஆரம்பிக்க அரசாங்கத்துடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் (MOU) போட்டுப் பார்த்ததுண்டு . ஹிந்தி நடிகர் ஓம் புரி தன் மனைவியிடம் 2008 இல் 'உடனடியாகப் பிரிய முடியாததால் இரண்டு ஆண்டுகளில் பிரிவோம், விவாகரத்து பெற்றுக் கொள்வோம்' என்று MOU போட்டிருக்கிறாராம்! அதனால் 'நான் இப்போ என்ன செய்தாலும் நீ கேட்க முடியாது' என்று வேறு பிட்டைப் போடுகிறாராம் ! வர வர எதுக்குத்தான் MOU போடுவதென்று ஒரு விவஸ்தையே இல்லாமப் போச்சுப்பா! புரிந்துணர்வே இல்லாததற்கு ஒரு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தமா?!

2 ஒரு பிரபல வார இதழில் கவர் ஸ்டோரி :

"ரஜினி திரும்ப வருகிறார்! 'ராணா'வை மீண்டும் துவக்குகிறார்! வடிவேலுவை மன்னிக்கிறார்!"
' ஏம்பா வடிவேலுவை மன்னிப்பது என்றே வைத்துக் கொண்டாலும் அதைச் செய்ய வேண்டியவர் வேறு ஒருவராச்சே?! திரும்பத் திரும்ப மன்னித்துக் கொண்டே இருந்தால் சுலபமாக எல்லோரும் இவரிடம் வாலாட்டுவார்களே?!

3 திடீரென்று பரவி விட்ட ஒரு பேஷன்!

முதலில் சில மெட்ரோக்களில் மட்டுமே தலைகாட்டி இப்போது இந்தியா முழுவதும் பரவி விட்ட ஒரு கொடுமையான பேஷன்! அலுவலகம் செல்லும் பெண்கள், சேலையோ, பேன்ட் ஷர்ட்டோ, சுடிதாரோ, சல்வார் கமீஸோ எது அணிந்திருந்தாலும், கூடவே எக்ஸ்ட்ராவாக ஒரு துப்பட்டாவை எடுத்துக் கொண்டு முகம் முழுக்கப் பேய் மாதிரி போர்த்திக் கொண்டு, இரண்டு கண் மட்டும் தெரியும்படி டூவீலரில் போவது, அதுவும் பெரும்பாலும் Goggles போட்டுக் கண்ணையும் மறைப்பது! கேட்டால் ஹிந்தியில் சொல்வது போல் 'தூல், தூப்' (தூசி, வெயில்)பிலிருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்கிறார்களாம்! பார்த்துப் போங்கம்மா! தீவிரவாதின்னு போலீஸ் புடிக்கப் போறாங்க!

சினிமா விரும்பி

வோடபோன் மற்றும் ஏர்டெல்

2010-12-08T22:03:00.000-08:00

தெரிந்து செய்தார்களோ, தெரியாமல் செய்தார்களோ தெரியவில்லை. பார்த்தவர்களும் இன்று வரை இதைக் கூர்ந்து நோக்கியதாகத் தெரியவில்லை. சமீபத்தில் வெளியிடப் பட்ட ஏர்டெல்லின் புதிய லோகோவும் ஏற்கனவே பிரபலமான வோடபோனின் ரத்தச் சிவப்பு லோகோவும் அச்சு அசலாக ஒன்றாக இருப்பதைப் பாருங்கள்!

சினிமா விரும்பி

இந்திய நாணயத்துக்கு ஒரு சின்னம்

2010-10-11T06:30:00.000-07:00

பொதுவாழ்வில் நாணயத்துக்கு ஒரு சின்னமாகப் பெருந்தலைவர் காமராஜ், அமரர் கக்கன் போன்றோரைச் சொல்வார்கள். இப்போது இந்திய நாணயத்துக்கே ஒரு சின்னம் வந்து விட்டது. கிட்டத்தட்ட 120 கோடி மக்கள் தொகை, தேசத்தின் உற்பத்தி 1.25 ட்ரில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள், ஒரு ட்ரில்லியனுக்கு மேல் GDP உள்ள பன்னிரண்டு நாடுகளில் ஒன்று; (பன்னிரண்டாவதுதான், இருந்தாலும் பரவாயில்லை, நூற்றுப் பன்னிரண்டு இல்லையே !) இன்றைய தேதியில் உலகின் அதிவேக வளர்ச்சி கொண்ட நாடுகளில் ஒன்று எனப் பல பெருமைகள் இருக்கும் போது நம் நாணயத்துக்கென்று ஒரு சின்னம் இருப்பது முறைதானே?

இதை உருவாக்கியவர் D. உதயகுமார் என்ற ஒரு தமிழர் என்பதிலும் நமக்குப் பெருமைதான். வெறும் ஹிந்தி 'ர' வில் மேலே இரண்டு கோடுதானே போட்டார், இது என்ன பெரிய விஷயமா? மறைமுகமாக அல்ல, கிட்டத்தட்ட நேரிடையாகவே ஹிந்தியைத் திணிக்கிறார்களே (கேட்டால் அது ஹிந்தி அல்ல, தேவநாகரி என்று சப்பைக்கட்டு கட்டுவார்கள்!) என்றெல்லாம் விமர்சனங்கள் உள்ளன. இவற்றில் ஓரளவு நியாயமும் உள்ளது. இருப்பினும், தேசத்துக்கென்று ஒரு மூவர்ணக் கொடியைப் போல், ஒரு ' ஜன கண மன ' வைப் போல், ரூபாய் நோட்டில் மகாத்மா காந்தியைப் போல் இதுவும் பெருமிதம் கொள்ள வேண்டிய ஒன்றுதான். புழக்கத்தில் உள்ள கரன்சி நோட்டுக்களின் எண்ணிக்கையில் நாம்தான் உலகில் முதலிடம் என்று நினைக்கிறேன். (தவறாக இருந்தால் திருத்தவும்) . அந்த நோட்டுக்களில் இந்தச் சின்னம் அச்சிடப்படாது என்பது சற்றே ஏமாற்றமளிக்கிறது! (இந்தக் கட்டுரை எழுதிப் பல மாதங்களுக்குப் பிறகு செப்டம்பர் 2011 இல் ' र ' சின்னம் பதித்த இரண்டு ரூபாய் நாணயங்கள் புழக்கத்தில் வந்து விட்டன!) இது இல்லாமலே கூடக் கண்டிப்பாக இந்தச் சின்னம் உலக அளவில் விரைவில் பிரபலமாகியே தீரும். அமெரிக்கா (டாலர்), இங்கிலாந்து ( U.K பவுண்டு ) , ஜப்பான் (யென்) , ஐரோப்பிய யூனியன் (யூரோ) இவற்றுக்கு இணையாக நம் ரூபாய்க்கும் ஒரு சின்னம் வந்து விட்டது. மேலும் Rupee, ருப்பையா என்றெல்லாம் அழைக்கப்படும் நேபாளம், பாகிஸ்தான் , இலங்கை மற்றும் இந்தோனேசிய நாட்டுக் கரன்சிகளில் இருந்து நமக்கு ஒரு தனிப்பட்ட அடையாளம் இருக்கப் போகிறது. ஒரே ஒரு சிறு குறை! டாலருக்கு $ என்றும் சென்டுக்கு c இன் மேல் இரண்டு கோடு என்றும் வழங்குவது போல் நம்முடைய நயா பைசாவுக்கு ஒரு சின்னம் இல்லாமல் விட்டு விட்டார்கள்! பின்னாளில் உருவாக்குவார்களோ என்னவோ!

வரவேற்கிறோம்! வாழ்க र !

சினிமா விரும்பி

'எந்திரன்' திரை விமர்சனம்

2010-10-06T07:29:00.000-07:00

வலை உலகில் பலரும் முதல் இரண்டு நாட்களிலேயே விமர்சனம் எழுதித் தள்ளி விட்டார்கள். நானும் படம் பார்த்து விட்டு வந்து பதிவு எழுதாமல் விட்டால் ஏதோ செவ்வாய் கிரகத்திலிருந்து வந்தவன் போல் என்னைப் பார்ப்பார்கள் என்பதால் இந்தப் பதிவு!

ரோபோ (அது ரோபோ அல்ல ரோபோட் என்று எனக்கு லயோலாக் கல்லூரியில் பேராசிரியர் ஒருவர் சொல்லித் தந்தது வேறு விஷயம்!) பற்றிய படம் என்றதும் 'என்னடா, கான்செப்ட் ரொம்பப் பழசாகிப் போச்சே, எங்கே ஸ்கூல் பசங்க டிராமா போடுவது போல் கையையும் காலையும் 'விசுக் விசுக்'கென்று ஆட்டிக் கொண்டு நடந்து சொதப்பி விடுவார்களோ' என்று பயந்தேன். நல்ல வேளை அப்படி ஒன்றும் நடக்கவில்லை! ரோபோவின் நடை,உடை ,பாவனை,பேச்சு மிகவும் அருமையாக வந்திருக்கிறது. படம் பார்க்கும் முன் நான் மொத்தம் இரண்டு ரஜினி (ஒன்று விஞ்ஞானி வசீகரன் , மற்றொன்று சிட்டி ரோபோ ) என்றுதான் நினைத்திருந்தேன் .பிறகுதான் தெரிந்தது , மூன்றாவதாக ஒரு வில்லன் ரோபோ ( சிட்டி வெர்ஷன் 2.0)வும் உண்டு என்று . ஒரிஜினல் சிட்டி cute என்றால் சிட்டி 2.0 deadly! அடேங்கப்பா ! என்னா வில்லத்தனம் ?! வாயைக் கோணிக்கொண்டு 'ரோபோ' என்று அவர் (அது?) சொல்லும்போது தியேட்டரில் விசில் பறக்கிறது. சண்டைக் காட்சிகளில் இப்படி ஒரு அனல் பறப்பதைத் தமிழ் சினிமா இது வரை கண்டதில்லை.Yuen Woo Ping க்கும் பீட்டர் ஹெயினுக்கும் கொடுங்கப்பா ஆளுக்கு ஒரு பாட்டில் ஒயின்!

வசீகரனின் காதலி சனாவாக ஐஸ்வர்யா ராய் . மெதுவா, மிக மெதுவா, வயதாகிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பேரிளம்பெண்! சந்தானம் மற்றும் கருணாஸின் காமெடி எடுபடவில்லை என்றால் பாவம் அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? சிட்டி செய்யும் குறும்புகளே போதும் என்று இயக்குனர் விட்டு விட்டார் போல. ஆனால் உதவாக்கரை எடுபிடிகளாக இருக்கும் அவர்களிருவரும் திடீரென்று விஞ்ஞானி ரஜினிக்கு துரோகம் செய்வதை ஏற்க முடியவில்லை.

பச்சைமுத்து கேரக்டரில் பத்தே நிமிடம் வரும் கலாபவன் மணி தமிழர்களை மிகவும் இழிவு படுத்தும் வசனம் ஒன்றைப் பேசுகிறார். கண்டிப்பாகக் கண்டிக்கப்பட வேண்டிய இந்த வசனத்தைப் பற்றி இதுவரையில் யாரும் பெரிதாகக் கண்டனம் எழுப்பியதாகத் தெரியவில்லை

இடைவேளைக்குப் பின் இரண்டு மூன்று முறை ரோபோவும் சனாவும் டூயட் பாடுகிறார்கள். சற்றே அலுப்புத் தட்டுகிறது. விஞ்ஞானி வசீகரன் பாடும் பெருவில் படமாக்கப் பட்ட 'கிளிமாஞ்சாரோ' பாடல் ஒரு விஷுவல் ட்ரீட். தாளம் போடவும் வைக்கிறது.இந்தப் பாடலில் பா. விஜயின் வரிகள் சற்றே offbeat! அதே போல் இன்னொரு பாட்டு அந்த ரஜினியையே பாட வைத்திருக்கலாம். பாடல்களில் 'கிளிமாஞ்சாரோ'வுக்கு அடுத்ததாக 'அரிமா அரிமா'வைச் சொல்லலாம். மற்றதெல்லாம் OK ரகம்.

இயக்குனர் ஷங்கருக்கு ட்ராபிக் போலீசைக் கண்டால் என்ன கோபமோ தெரியவில்லை!
'இந்தியன்' முதல் ஒவ்வொரு படத்திலும் அவர்களைக் கலாய்க்கிறார். எந்திரனில் கான்ஸ்டபிளாக வருவது மறைந்த கொச்சி ஹனீபா. கொஞ்ச நேரமே வந்தாலும் ரகளை!

என்னதான் ரோபோடிக்ஸ் பற்றிய படம் என்றாலும் நாம் பார்ப்பது முழுக்க முழுக்கப் பொழுது போக்குக்காக ஒரு தமிழ்ப்படம், அதுவும் ரஜினி படம் என்பதை சில இடங்களில் மறந்து விட்டார்கள். வழக்கமாக ரஜினிக்குக் கொடுக்கும் grand entry இல்லாதது, விவேக்கோ அல்லது வடிவேலுவோ செய்யும் காமெடி ரகளை இல்லாதது, ரஜினி கலாபவனுடன் சண்டை போடாமல் தலை தெறிக்க ஓடுவது போன்றவற்றை ஏற்கவே முடியவில்லை. பட வசனங்களில் ஆங்கில நெடி அதிகம். சனாவிடம் சிட்டி ரஜினி சொல்கிறார் " நான் 72 language இல் lullaby பாடித் தூங்க வைப்பேன்". இதையே 'நான் 72 மொழிகளில் தாலாட்டுப் பாடுவேன் ' என்று சொல்ல முடியாதா ?

ரோபோவின் திறமைகளைக் காட்டச் சின்னச் சின்னதாகப் பல காட்சிகளைச் செதுக்கியிருப்பதை ரசிக்க முடிகிறது. சிட்டி ரோபோ அசுர வேகத்தில் பல பெண்களுக்குக் கையில் மெஹந்தி வரைந்து விடுவது, மிகப் பெரிய ஒரு ப்ரைம் நம்பரைத் திரையில் எழுதிக் காட்டி விட்டு 'இதை சரி பார்க்க விஞ்ஞானிகளுக்கு ஏழு வருஷம் ஆகும்' என்பது, சதுரமாக ஆம்லெட் போடுவது, நிச்சயதார்த்தத்தின் போது சளைக்காமல் jugglery செய்வது, கெட்ட ரோபோ குண்டடி பட்ட தன் இடது கண்ணிலிருந்து குண்டை எடுத்தெறிந்து விட்டுத் தானே கண்ணை ரிப்பேர் செய்து மீண்டும் மாட்டிக் கொள்வது மற்றும் பல. ஹிந்தி 'Three Idiots ' பாணியில் ரோபோ பிரசவம் பார்க்கும் காட்சி ஒன்று உள்ளது. ஒரிஜினலைப் பார்த்தவர்களுக்கு இதில் சுவாரஸ்யம் கம்மிதான். ஒரு காட்சியில் MBBS படிக்கும் ஐஸ்வர்யா சிட்டியின் உதவியுடன் பரீட்சையில் ஹைடெக்காக பிட் அடிக்கிறார் என்பதும் நெருடுகிறது.

இடைவேளைக்குப் பின் நாம் எதிர்பார்க்கும் முன்பே க்ளைமாக்ஸ் தொடங்கி விடுகிறது.ரொம்ப நீளமான க்ளைமாக்ஸ் என்றாலும் ஒரு நொடி கூடத் தொய்வு இல்லை. Nail biting finish!! தமிழில் இது வரை வந்த பிரம்மாண்டங்களை எல்லாம் 'ஜுஜுபி'ஆக்கி விடுகிறது இந்த அண்ட பிரம்மாண்டம்! ஏற்கனவே பலரும் எழுதியது போல் ரத்னவேலு கேமரா, ஆண்டனி கோன்சால்விஸ் படத்தொகுப்பு சாபு சிரிலின் கலை எல்லாமே கன கச்சிதம். போயும் போயும் மும்பையின் பழைய டேனி டென்சோங்பாவை விட்டால் வேறு புது வில்லனே இவர்களுக்குக் கிடைக்கவில்லையா?! கடைசியில் திரையில் 15 நிமிடம் கிரெடிட்ஸ் ஓடும் போது ' அடேங்கப்பா! கம்ப்யூட்டர் கிராபிக்ஸ் துறையில் இத்தனை தமிழர்களா ! 'என்ற பிரமிப்பு ஏற்படுகிறது.

படம் முழுக்க மறைந்த எழுத்தாளர் சுஜாதா விரவிக் கிடக்கிறார் என்றால் அது மிகையில்லை . 'ஐயோ! இப்படி ஒரு கெட்ட ரோபோட்டின் கையில் உலகம் சிக்கி விடக் கூடாதே!' என்று நாம் மனம் பதைக்கும் போதே படம் முழு வெற்றி அடைந்து விடுகிறது! பாலிவுட் பாஷையில் சொல்வதென்றால் 'பைசா வசூல்!'

எந்திரன்- 2010 இன் எம்.ஜி.ராமச்சந்திரன்

சினிமா விரும்பி

'கவிக்கோ அப்துல் ரஹ்மான்'

2010-09-07T04:37:00.000-07:00

முன்பொரு முறை குமுதத்தில் படித்தது:

கவிக்கோ அப்துல் ரஹ்மான் திரைப் படப் பாடல் எழுதுவதில் என்றுமே ஆர்வம் காட்டியதில்லை. நண்பர் ஒருவர் ' உங்கள் பாடல் சிதைக்கப் படாது' என்று உறுதியளித்து இரண்டு பாடல்கள் அவரை வலுக் கட்டாயமாக எழுத வைத்தார் . முதல் பாடல் ' என்னடி கோபமா? உன் பக்தனுக்கு நீ தருவதென்ன சாபமா? 'என்று துவங்கியது. மூட நம்பிக்கைகளுக்குப் பெயர் போன திரை உலகில் இது முற்றிலும் புரட்சிகரமானது. சவுண்ட் என்ஜினீயர் உடனே சொன்னார் ' என்ன சார்? முதல் பாட்டிலேயே சாபம், கீபம் என்றெல்லாம் வருது!' கவிஞர் பட்டென்று பதிலளித்தார் ' அப்படியானால் இரண்டாவது பாட்டை முதலில் ரெகார்ட் பண்ணுங்க' . விசித்திரத்திலும் விசித்திரம், அந்தப் படம் கடைசியில் வெளி வரவே இல்லை! இப்போது சொல்லுங்கள் இது மூட நம்பிக்கையா இல்லையா?

சினிமா விரும்பி

'பாடலுக்குப் பின்னால் ஒரு கதை'

2010-09-01T02:29:00.000-07:00

பாடலாசிரியர் கவிஞர் முத்துலிங்கம் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் 'துக்ளக்'கிலும் தொலைக்காட்சியிலும் கொடுத்திருந்த பேட்டிகளில் இருந்து நான் தொகுத்தது:

கவிஞர் முத்துலிங்கத்தின் மேல் அமரர் எம்.ஜி.ஆருக்கு அலாதி பிரியம். ஒரு கால கட்டத்தில் எம்.ஜி.ஆரின் எல்லாப் படங்களிலும் இவருக்கு ஒரு பாட்டு கண்டிப்பாக உண்டு. 'மீனவ நண்பனில்' எல்லாப் பாடல்களும் எழுதப்பட்டு விட்ட நிலையில் எம்.ஜி.ஆர் தலையிட்டு ஒரு கனவுப் பாடல் முத்துலிங்கத்துக்காக introduce செய்தார். எம்.ஜி.ஆர் போனில் அழைத்த போது கவிஞர் சொன்னார் " எல்லாப் பாட்டும் எழுதி முடிச்சுட்டாங்களாமே?" எம்.ஜி.ஆரின் பதில்: " உன்னை விட்டுட்டு எப்படிய்யா அது முடியும்?!"

கவிஞர் எழுத ஆரம்பித்தார் :

"அழகுகள் உன்னிடத்தில் அடைக்கலம்;
உன் அங்கங்கள் மன்மதன் படைக்கலம் "

இயக்குனர் அமரர் ஸ்ரீதரும் இசை அமைப்பாளர் எம். எஸ். வீயும் கேட்டார்கள் "படைக்கலமா? படைக்களமா?"

கவிஞர் சொன்னார்: "கலம் என்றால் ஆயுதம்; களம் என்றால் யுத்தம் நடக்குமிடம். இரண்டும் எழுதலாம் . நான் எழுதியது படைக்கலம் ."

பிறகு யாரோ கமென்ட் அடிக்கிறார்கள்: "என்னய்யா இது அடைக்கலம் அது இது என்று; பாதிரியார் பேர் மாதிரி !"

கவிஞர் உடனே பாட்டையே மாற்றி எழுதுகிறார்:

"தங்கத்தில் முகமெடுத்து, சந்தனத்தில் உடலெடுத்து
மங்கை என்று வந்திருக்கும் மலரோ,
நீ... மாலை நேரப் பொன் மஞ்சள் நிலவோ?!

இதைத்தான் இன்று வரை ஜேசுதாஸ் மற்றும் வாணி ஜெயராம் குரலில் நீங்களும் நானும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம்!

சினிமா விரும்பி

‘DASAVATHARAM’ MOVIE REVIEW

2010-08-29T23:32:00.001-07:00

'என்னடா அரதப் பழசான பதிவாயிருக்கிறதே!' என்று பார்க்கிறீர்களா? அது ஒன்றுமில்லை! 'தமிழ்மணம்' திரட்டியில் என் போன்ற சினிமாப் பைத்தியங்களுக்காகத் 'திரைமணம்' என்று ஒரு புதிய பகுதி தனியாக ஆரம்பித்திருப்பதால் இந்த மீள் பதிவு!

Just about everything that can be said about ‘Dasavatharam’ has been said in reviews in the net. Since I am a little (!) late, I will try to add a few of my own observations.

The first thing that struck me when I saw the film was that Kamal must have been influenced in his teens by MGR’s all time hit ‘ulagam suRRum vaaliban’ . But then ‘U Su Vaa’ had four heroines, plenty of lilting duets, many villains, Nagesh’s comedy and the breathtaking visuals of Japan (Expo 70) and the Asia Pacific, whereas the ‘non-stop –chase- within- 5 -days’ format of ‘Dasavatharam’ doesn’t permit him to have even one duet with Asin!

The first ten minutes of 12th century Rangaraja Nambi are superb! (though I doubt if Kulothunga Chola really did this cruel act). Napoleon, Asin , Kamal’s acting and dialogues, Hariharan’s voice, the lyrics by Kavignar Vaali and music - just about everything falls into place, making you long for more. Kamalji, when are you going to take up your dream project ‘ Kalki’s Ponniyin Selvan’?

After Rangaraja Nambi, the role I liked most was that of Fletcher. Anyone who is not an avid watcher of Tamil films will mistake him for a real American actor. The sheer ruthlessness of this character has to be seen to be believed! Boy! I lost count of the number of people he killed in the film!

As many have mentioned in their reviews, one does not really require all the ten avtars in the story, the most avoidable add-ons being Khalifulla Khan and George Bush. What does Khan do other than just appearing tall on screen like a circus clown on stilts? You’ll be immediately tempted to compare this with the inimitable dwarf of ‘aboorva sagotharargal’ and the disappointment will be huge. Kamal has tried to keep one tall avtar just for correlation with the mythical Trivikrama. In the process, even veterans like Nagesh and KR Vijaya have got wasted. The movie appears disjointed in places. Someone in the movie hall commented “ padam adikkadi maaRudhuppaa! reNdu mooNu vERa vERa padam paarkkaRa maadhiri irukku!”

It is difficult to imagine a Tamil film today without either of the comedians Vadivelu and Vivek. Kamal makes it up with his brilliant comedy as CBI officer Balram Naidu. On occasions, his dialogue delivery reminds you of the late Baliah. All the comic dialogues in the film (after throwing away his cellphone in somebody else’s car to avoid being tracked by the villain , Govind Kamal tells his friend ‘inimEl avanukkup pidichchudhu saniyan’; Balram Naidu comments on Khan’s height, ‘yEmpaa lighthousu! ENi maadhiri irukkiyE un pEr enna Bin Ladderaa?)’ have a solid Crazy Mohan flavour, though Kamal is credited for dialogues in the titles. Naidu’s punchline ‘When a Telugu settled in Chennai like me can speak fluent (!) Tamil, why are you, a Tanjorean , speaking stubbornly in English? This way , how do you expect Tamil to grow?’ slaps many a Tamil straight on his/ her face.

Dalit leader Vincent Bhoovaragan’s Malayalam loaded southern dialect and the revolutionary poems recited by his assistant (courtesy: Kavignar Vairamuthu??) are very authentic. The make ups of Krishnaveni paatti , Khan and to some extent Bhoovaragan are shoddy, reminding you of Ajit’s super duper flop ‘Citizen’. At times I wonder, when Kamal’s original face is totally suppressed in a mask, as in the case of the Japanese Shingen Narahashi ( a clever juggling of the name Narasimha!) where, even the eyes don’t betray Kamal, what charm is there for a diehard Kamal fan to watch the role? It is as good as performed by another artiste. During the Narahashi scenes, you get a small dose of 'Enter the Dragon' type sister sentiment! The climax fight sequence between Fletcher and Narahashi is simply mind boggling!

I think most people are being unfair to the music director Himesh Reshammiya. My rating of his song’s are: 1. Kallai mattum 2. ulaga naayaganE 3. Mukundaa, Mukundaa . Stay away from the remix number of ‘Oh! Oh! Sanam!’ sung by Himesh himself (only in the album, not picturised) if you are particular about Tamil pronunciation by singers! Background score by Devi Sri Prasad is racy, enhancing the quality of the chases by leaps and bounds. Kavignar Vaali shines in his forte of Vaishnavism in ‘Kallai mattum’ and ‘Mukundaa, Mukundaa’ while Kavignar Vairamuthu excels in ‘ulaga naayaganE’.

Normally, Sardarjis in Tamil films speak either Hindi or a funny Tamil. In Dasavatharam, for authenticity, Kamal, as the Indipop singer Avtar Singh and Jayaprada have spoken Punjabi. Thank god, he didn’t resort to his oft- repeated Madras Bhaashai this time for any of the roles! And why did Kamal have to choose the long forgotten Jayapradha when any of today’s heroines would have been an ideal match for Avtar Singh? Is it because he wanted to recreate the ‘Salangai Oli’ magic ? Asin has done a pretty decent job as the 12th century Kodhai and the effervescent Iyengar girl Aandaal from Chidambaram.

It is very thoughtful of Kamal (or the director KS Ravikumar) to have named the monkey (cute!) in the genetics laboratory as Hanu.

There is zero glamour in the film, in spite of the much hyped Mallika Sherawat. She was any day more glamorous in her earlier films!

One final sentence: Forget all the hype, forget chaos theory and butterfly effect, forget the debate on whether the film is ‘World Class’ or not- just go, enjoy the film by surrendering yourself to the entertainment that ‘ulaga nayagan’ provides you. You’ll come out appreciating his hard work and courage to experiment!

சினிமா விரும்பி

‘Raavan’ (Hindi) Movie Review

2010-06-30T07:19:00.000-07:00

After all the hype, when you go with the expectation that Maniratnam is going to view ‘Ramayan’ from a totally fresh perspective , what you get is, non- stop downpour throughout the film which is irritating beyond a point. Aishwarya Roy gets kidnapped in the beginning. From then on till interval, there’s not a single inch of progress in the story. In fact, from kidnapping to interval, there is an assortment of disjointed scenes making us wonder if the editor went for a power nap! Even if the director shuffles all these scenes at random, it won’t make any difference! In the jungle, Aishwarya is sometimes tied down with a rope while on many other occasions, she is totally free! Every now and then Aishwarya and Abhishek Bachchan exchange fiery challenges. We can’t make out why Aishwarya, supposed to be a courageous lady, jumps off the cliff once. (It is another matter that she escapes death a la ‘Punnagai Mannan’ (Yesteryear Tamil superhit of K. Balachander with Kamal and Revathy)) ‘How can I shoot a woman who stands in front of me absolutely not scared of death when I point a gun at her?!’ is the logic given by Abhishek for not killing her for 14 days. No big deal! He applies on his face sometimes kajal, sometimes charcoal and sometimes pure mud and does some facial gimmicks like as ‘bak bak’. In the end when Aishwarya repeats the same ‘bak bak’ it’s a big slice of comedy! Kya zaroorat hai Mani Sir?!

Abhishek is a reasonably peace- loving common man in the flashback. What made him such a pucca jungle citizen (!) is not shown convincingly. He comes out as a forest man from Congo or something! You can infer that they have tried to portray Ram in an oblique villainous shade {Ram (Vikram in Hindi) kills by deceit Vibheeshan who volunteers for a peace talk. In the end also, the grey shade of Ram is clearly visible}. Other than this, what the director is trying to say about Sita and Raavan characters is simply not clear. He hasn’t bothered to explain it to the average viewer either. Govinda does some banana peel comedy in the name of Hanuman. They say Hanuman is supposed to be extremely intelligent. Here, they haven’t troubled Govinda with any such thing!

Not a single song is in the right slot (other than Shoorpanaka Priya Mani’s engagement song). Why a ‘Dasavataharam’ style half broken Ranganatha statue comes on screen suddenly is not known!

Locales are excellent, Camera is brilliant and they have stunned you technologically. It is a pity that there is nothing in the movie other than these. If you ask me whether I liked anything at all in a film of such epic proportions, I’ll only say I liked the name given to Sita by Manitatnam very much…. ‘Raagini’

Cinema Virumbi

'ராவண்' (ஹிந்தி) திரை விமர்சனம்

2010-06-25T05:31:00.000-07:00

'மணிரத்னம் ராமாயணத்தைக் கொஞ்சம் மாறுபட்ட கோணத்திலிருந்து பார்க்கப் போகிறார் போல' என்று ஆவலோடு போய் உட்கார்ந்தால்.......படம் முழுவதும் தேவையே இல்லாமல் எரிச்சலூட்டும் அளவுக்குக் கொட்டும் மழை. படத்தின் ஆரம்பத்தில் ஐஸ்வர்யா ராய் கடத்தப் படுகிறார். அதன் பிறகு இடைவேளை வரையில் கதையில் ஒரு 'இன்ச்' கூட முன்னேற்றம் கிடையாது. சொல்லப் போனால் கடத்தலுக்குப் பிறகு இடைவேளை வரை துண்டு துண்டான காட்சிகள் , எடிட்டர் தூங்கி விட்டாரோ என்று நினைக்கத் தோன்றுமளவுக்கு! இயக்குனர் இவற்றை எப்படிக் குலுக்கிப் போட்டாலும் பெரிய வித்தியாசம் எதுவும் இருக்காது. காட்டுக்குள் சில சமயம் ஐஸ்வர்யாவைக் கட்டிப் போட்டிருக்கிறார்கள். சில சமயம் டோட்டலி ப்ரீ! அடிக்கடி ஐஸ்வர்யாவும் அபிஷேக்கும் ஆவேசமாக சவால் விட்டுக் கொள்கிறார்கள். மிகுந்த தைரியசாலியான ஐஸ்வர்யா எதற்காக ஆரம்பத்தில் ஒரு முறை மலை மேலிருந்து குதிக்கிறார் என்று தெரியவில்லை. (பிறகு 'புன்னகை மன்னன்' பாணியில் உயிர் தப்புகிறார் என்பது வேறு விஷயம்!) 'நான் துப்பாக்கியை நீட்டும் போது சாவைப் பற்றி இம்மியளவு கூட பயம் இல்லாமல் தைரியமாக என் எதிரே நிற்கும் இந்தப் பெண்ணை நான் எப்படி சுடுவது?' என்கிறார் அபிஷேக். இது ஒன்றும் கம்ப சூத்திர லாஜிக்காகத் தெரியவில்லை! முகத்தில் சில சமயம் மை+ கரி, சில சமயம் சேறு பூசிக் கொண்டு அவ்வப்போது 'பக் பக்' என்பது போன்ற பல முக சேஷ்டைகளைச் செய்கிறார். கடைசியில் ஐஸ்வர்யா அதே 'பக் பக்'கைத் திரும்பச் செய்வது பெரிய காமெடி பீஸ் ! தேவைதானா மணி சார்?!

பிளாஷ் பேக்கில் ஓரளவு அமைதியான, சாதாரணக் குடிமகனான அபிஷேக் திடீரென்று பக்கா காட்டுவாசியானது எப்படி என்று பெரிதாக விளக்கம் எதுவும் இல்லை. ஏதோ காங்கோ நாட்டு வனவாசி போல் செய்திருக்கிறார்கள்! ராமன் கேரக்டரை (ஹிந்தியில் விக்ரம்) ஓரளவு வில்லனாகக் காட்ட முயல்வது தெரிகிறது (அமைதித் தூது பேச வந்த விபீஷணனை சுட்டுக் கொல்கிறார் விக்ரம்;படத்தின் முடிவிலும் அவரிடம் வில்லன் சாயல் தாராளமாகவே தெரிகிறது ). மற்றபடி ராவணன் மற்றும் சீதை கேரக்டர்களைப் பற்றி என்ன சொல்ல வருகிறார் இயக்குனர் என்று சுத்தமாகப் புரியவில்லை. அவரும் மக்களுக்குப் புரிய வேண்டுமே என்று பெரிதாக மெனக்கெடவில்லை. அனுமன் வேடத்தில் கோவிந்தா செய்வது 'கெக்கே பிக்கே' காமெடி. அனுமனுக்கு நல்ல புத்திக் கூர்மை உண்டு என்பார்கள்; இதில் கோவிந்தாவுக்கு அப்படி எல்லாம் ஒன்றும் சிரமம் கொடுக்கவில்லை!

பாடல்களில் ஒன்று கூடப் பொருத்தமான இடத்தில் இல்லை (பிரியா மணியின் திருமணக் கொண்டாட்டப் பாடலைத் தவிர) .படத்தின் நடுவே வரும் பாதி உடைந்த (தசாவதாரத்தில் வருவது போன்ற) ரங்கநாதர் சிலை எதற்கென்றே தெரியவில்லை!

லொகேஷன் அற்புதம், கேமரா தத்ரூபம், டெக்னிகலாக பிரம்மாண்டமாக மிரட்டி இருக்கிறார்கள் என்பதைத் தவிர படத்தில் ஒன்றுமே இல்லை என்பதுதான் மிக வருத்தமான உண்மை.இவ்வளவு பிரம்மாண்டமான படத்தில் மனத்தைக் கவர்ந்த விஷயம் எதுவுமே இல்லையா என்றால், சீதை கேரக்டருக்கு மணிரத்தினம் வைத்த பெயர் 'ராகினி' எனக்கு மிகவும் பிடித்தது!

சினிமா விரும்பி

கண்ணீரா? தங்கமா?

2010-06-14T04:49:00.000-07:00

2007 இல் http://payananggal.blogspot.com இன் திரு வாஞ்சிநாதனும்
அதற்கு முன்பே http://forumhub.com இல் திரு அருளரசனும் வெண்பா
முயற்சியில் இறங்கியிருக்கிறார்கள் .

அவர்களிடமிருந்து நான் எடுத்துக் கொண்ட ஆங்கில மூலம் கீழே :

If it were possible to heal sorrow by weeping and to raise the dead
with tears,
gold were less prized than grief.
----Sophocles

நான் செய்த தமிழாக்கம் (சத்தியமாக வெண்பா அல்ல!) இதோ:

கண்ணீரா? தங்கமா?

அழுது புரண்டா துக்கம் தீர்ந்திடுமா?
கண்ணால ஜலம் விட்டாப் போதும்;
செத்தவன் எழுந்திடுவான்னா,
தங்கம் ஏன்யா வாங்குற?
லிட்டர் கணக்காக் கண்ணீர் வாங்கிப் போடு!

சினிமா விரும்பி

'மதமா, மரமா?'- சென்னை ஆட்டோக்களில் போதனை

2010-05-30T08:18:00.001-07:00

சமீபத்தில் சில நாட்கள் சென்னை செல்ல நேர்ந்தது. ஓரிரு ஆட்டோக்களின் பின்னால்
" மதம் வளர்க்காமல் மரம் வளர்ப்போம்' என்ற போதனை வாசகம் காணப் பட்டது. மதத்தைப் பற்றி யார் வாய் திறந்தாலும் உடனே நாசி துவாரங்கள் புடைத்து விடும் பெரிய மதாபிமானி நான் இல்லைதான். இருந்தாலும் இது எனக்கு சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாத அபத்தக் களஞ்சியமாகத் தோன்றுகிறது. இதையே சற்று மாற்றி
" மத வெறி தவிர்ப்போம்; மரங்கள் வளர்ப்போம்"
என்று எழுதினால் அழகுணர்வோடு பலருக்கும் ஏற்புடையதாகவும் இருக்குமே?!

சினிமா விரும்பி

பார்த்திபனின் 'குடைக்குள் மழை' யும் 'Karthik Calling Karthik 'கும்

2010-04-06T00:09:00.000-07:00

பார்த்திபனின் 'குடைக்குள் மழை' நினைவிருக்கிறதா? (கார்த்திக்
ராஜாவின் மனதை வருடும் இசையை மறக்க முடியுமா?) இடைவேளையின்
போது தன் கூடப் பிறந்தவன் என்று அதிரடியான இன்னொரு பார்த்திபனை
அறிமுகப் படுத்துவார். அவர் செய்யும் லொள்ளு தாங்க முடியாது! படம் முடியும்
போதுதான் தெரியும், தன் அடி மனதில் உள்ள கெட்ட எண்ணங்களுக்கெல்லாம்
ஒரு உருவம் கொடுத்து, இல்லாத ஒரு கூடப் பிறந்தவனைத் தானே உருவாக்கி,
அவனைக் கொலையும் செய்து விட்டதாக பிரமையில் வாழ்வார். கிளைமாக்சில்
டாக்டர் ருத்ரன் நமக்கு எல்லாவற்றையும் விளக்குவார்.

முழுமையாக இல்லா விட்டாலும் இந்த knot சமீபத்தில் வெளி வந்த பர்ஹான்
அக்தரின் 'Karthik Calling Karthik' ஹிந்திப் படத்தில் எடுத்தாளப் பட்டுள்ளது. சிறு
வயதில் தன்னை எப்போதும் மிரட்டி உருட்டி வந்த அண்ணனைத் தான்
அப்போதே கொன்று விட்டதாகக் குற்ற உணர்வில் வாழ்கிறார். கிட்டத் தட்ட
கடைசியில்தான் தெரிகிறது, அவருக்கு சகோதரனே கிடையாது என்று! நடிகர்/
தயாரிப்பாளர் பர்ஹான் அக்தரோ அல்லது கதாசிரியர்/ இயக்குனர் விஜய்
லால்வானியோ நம்ப ஊர்ப் படத்தைப் பார்த்திருக்க வேண்டும்! அல்லது
எல்லோருமே ஓரிரு ஆங்கிலப் படத்திலிருந்து ஐடியா எடுத்தார்களோ
தெரியவில்லை! ஹிந்திப் படத்தில் தீபிகா படுகோனும் உண்டு ; இசை ஷங்கர்
எஹ்சான் லோய். ஒரு நடை போய்த்தான் பாருங்களேன்!

சினிமா விரும்பி

இந்திய ஒருமைப்பாடும் சில ஓவியங்களும்

2010-01-29T06:40:00.000-08:00

சமீபத்தில் தில்லி இந்தியா ஹாபிடட் சென்டரில் திருமதி வனிதா ஜாதவ் என்ற பெண் ஓவியர் வரைந்த சில ஓவியங்களைப் பார்க்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. அவற்றில் சில கண்ணையும் சில கருத்தையும் கவர்ந்தன. பெரும்பாலானவை 'இந்திய ஒருமைப்பாடு' என்ற கருத்தைக் கொண்டிருந்தன. இரண்டாம் முறை சென்ற போது அவரே அங்கு வந்து பார்வையாளர்களின் கருத்துக்களைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவர் அனுமதியுடன் சிலவற்றை இங்கு வலைப் பதிவர்கள் பார்வைக்குத் தந்திருக்கிறேன்.

அவர் தந்த இணைய முகவரிகள் கீழே:

vintajadhav@hotmail.com
www.jstudiogallery.com

சினிமா விரும்பி

‘Five Point Someone’ Vs ‘3 Idiots’

2010-01-14T23:12:00.000-08:00

Since everybody has already stretched himself/herself to write the film review, as a person who enjoyed every single line of the novel, I have attempted to make a comparison: ‘Five Point Someone’ Vs ‘3 Idiots’.

Disclaimer: The following paragraphs contain many spoilers of the novel and the film! Take care!

The novel takes place in IIT during 4 years, 1991-94. The film takes place over (4 years in college+ 5 years outside) 2000-2009. I don’t remember if Fortis Hosptal Noida existed in 2005.

In the novel , the protagonist is Hari (Madhavan) with friends Ryan (Aamir Khan) & Alok (Sharman Joshi). In the film, it is Rancho (Aamir Khan), Farhan Qureshi (Madhavan) & Raju Rastogi (Sharman Joshi). In the original, Madhavan loves Prof. Cherian’s daughter Neha, while in the film, it is Aamir who loves Prof. Virus’ daughter Kareena Kapoor.

In the book, Kareena doesn’t have an elder sister, but only an elder brother who commits suicide. In the film, she has a Didi- Mona. In the book, only Kareena knows that it is a suicide and not an accident. In the film, Mona also knows this. Since there is no Didi in the novel, you don’t have the absurdity of a non doctor Aamir performing the delivery of Mona’s child! (Won’t the police arrest him?!)

In the book, you have a kind professor, Prof. Veera, while in the movie, all are villains and comedians.

In the book, all three of them get suspended after stealing the question paper (How gripping ‘Operation Pendulum’ used to be!) Unable to stand this, driven by strong guilt that he has committed a big crime, Sharman Joshi jumps from the 9th floor. He is saved because he is plump and because he fell in a pool of water. In the film, even before this theft, scared about his impending punishment for a much minor issue of trespassing into Prof. Virus’ house and because he doesn’t want to let down Aamir, Joshi jumps from the 3rd floor. In the original, his mother learns about the jump much later. In the film, it is immediate.

In the book, Aamir has a scooter and Kareena drives her father’s car. In the film, the heroes don’t have any vehicle with Kareena alone owning a scooter.

In the book, you don’t have the mischievous small boy named millimeter or Madhavan’s parents (Presence of his parents is only broadly hinted at). The hardships faced by Sharman’s parents used to be very touching. In the film, it is reduced to a farce in the name of comedy. In the original, Aamir’s parents are an NRI couple and he hates them. In the film , he is an orphan.

The impersonation done in the name of Aamir doesn’t find a place in the original and hence no Javed Jaffrey or his father.

In the story, all three of them come last in the class, with Aamir being the real last. In fact, no company hires him either. In the film, he comes first (After all, he is a super hero!) with the other two being last rankers.

In the original, it is remotely hinted that Sharman Joshi wants to become a painter. In the movie, Madhavan wants to become a wild life photographer and finally chooses that career, throwing away his Engg. degree.

You won’t find Lobo, the student who commits suicide after unsuccessfully trying to make a helicopter model, in the book. Venkat who is the first ranker in the book becomes Chatur Ramalingam, the second ranker in the film. The famous scene in which he gives the ‘Chamatkar- Balatkar’ speech is not found in the novel. Nor is the sequence where all of them try hard to locate Aamir 5 years after passing out.

There is no fiancé or engagement for Kareena in the original.

Aamir Khan does some research with passion about mixing of the right lubricants in petrol. In the film, he makes some big inverter with many car batteries and a paddy milling machine with a scooter!

The sidesplitting comedy of Hari (Madhavan) drinking Vodka and blabbering in front of Prof. Cherian in a viva voce is not in the film.

Most important of all:

In the book, Aamir Khan fights against inhuman ragging by a senior and effectively saves himself and the other two. This forms the strong basis for their continued friendship throughout their college life. In the film, Aamir makes an entry after a fairly mild ragging of the others is complete and saves himself against ragging. One doesn’t see a very firm foundation being laid for their friendship here.

One last word:

Those who have only seen the film, pl. read the book;
Those who have only read the book, pl. see the film;
And those who haven’t done either, pl. see the film and then read the book!

Cinema Virumbi

'Five Point Someone' Vs '3 Idiots '

2010-01-11T05:59:00.000-08:00

எல்லோரும் மாய்ந்து மாய்ந்து பட விமர்சனம் எழுதி விட்டதால், புத்தகத்தை அனுபவித்துப் படித்த நான் 'Five Point Someone' Vs '3 Idiots ' என்ற ஒப்பீட்டை செய்து பார்த்தேன். டிஸ்கி: படத்தைப் பற்றியும் புத்தகத்தைப் பற்றியும் நிறைய spoilers கீழே உள்ளன ! கவனம்!

புத்தகத்தில் கதை நடப்பது ஐ ஐ டியில் நான்கு ஆண்டுகள் , 1991-95 இல் . படத்தில் கதை நடப்பது கல்லூரியில் நான்கு ஆண்டுகள் + வெளியே ஐந்தாண்டுகள், 2000-2009 இல். 2005 இல் Fortis Hospital Noida இருந்ததாக ஞாபகம் இல்லை.

புத்தகத்தில் தன் கதை சொல்லும் ஹரி (மாதவன்), ரயான் (ஆமிர் கான்) மற்றும்
அலோக் (ஷர்மன் ஜோஷி) .
படத்தில் ராஞ்சோ (ஆமிர் கான்), பர்ஹான் (மாதவன்) மற்றும் ராஜு (ஷர்மன் ஜோஷி).
ஒரிஜினலில் புரொபசர் செரியனின் மகள் நேஹாவைக் காதலிப்பது மாதவன். படத்தில் புரொபசர் வைரசின் மகள் கரீனாவைக் காதலிப்பது ஆமிர் கான் .

புத்தகத்தில் கரீனாவுக்கு அக்கா கிடையாது. தற்கொலை செய்து கொண்ட அண்ணன் மட்டும்தான். படத்தில் அக்கா மோனா உண்டு.
புத்தகத்தில் அண்ணனின் மரணம் தற்கொலை என்பது கரீனாவுக்கு மட்டும் தெரியும். படத்தில் மோனாவுக்கும் தெரியும். கரீனாவுக்கு அக்காவே கிடயாது என்பதால், அவருக்கு மருத்துவரல்லாத ஆமிர் கான் பிரசவம் பார்க்கும் அபத்தமும் கிடையாது! (போலீஸ் பிடிக்க மாட்டார்களா?!)

புத்தகத்தில் நல்ல புரொபசர் வீரா உண்டு. படத்தில் நல்ல புரொபசர் யாரும் கிடையாது. எல்லாரும் காமெடி/ வில்லன்தான்.
புத்தகத்தில் மூவரும் கேள்வித்தாள் திருடிய பின் ( Operation Pendulum என்ன த்ரில்லிங் ஆக இருக்கும்!) சஸ்பெண்ட் செய்யப் படுகிறார்கள் . இதைத் தாங்க முடியாமல், உண்மையிலேயே பெரிய குற்றம் செய்து விட்ட குற்ற உணர்வால் , ஒன்பதாம் மாடியில் இருந்து குதிக்கிறார் ஷர்மன் ஜோஷி. குண்டாக இருப்பதாலும் , தண்ணீரில் விழுந்ததனாலும் உயிர் பிழைக்கிறார். படத்தில் திருட்டுக்கு முன்னாலேயே புரொபசர் வீட்டில் ஏறிக் குதித்த சிறிய குற்றத்துக்காக எடுக்கப்படும் ஒழுங்கு நடவடிக்கைக்கு பயந்தும் ஆமிர் கானைக் காட்டிக் கொடுக்க விரும்பாமலும் மூன்றாம் மாடியில் இருந்து குதிக்கிறார் . கதையில் அவர் குதித்தது அவர் அம்மாவுக்கு ரொம்ப நாள் கழித்துத் தான் தெரியும். படத்தில் உடனடியாகவே.

புத்தகத்தில் ஸ்கூட்டர் இருப்பது ஆமிர் கானிடம். கரீனா ஓட்டுவது தந்தையின் கார். படத்தில் மாணவர்களிடம் ஸ்கூட்டர் கிடையாது. கரீனாவிடம் மட்டுமே ஸ்கூட்டர் உண்டு.

கதையில் மில்லி மீட்டர் எனப் படும் சிறுவன் கிடையாது. மாதவனின் பெற்றோர் கிடையாது (வெறும் கோடி மட்டுமே காட்டப் படும்). ஷர்மான் ஜோஷியின் பெற்றோரின் கஷ்டங்கள் படிக்க சோகமாக இருக்கும். படத்தில் அது ஒரு காமெடி என்னும் கேலிக் கூத்து! கதையில் ஆமிர் கானின் பெற்றோர் ஒரு NRI தம்பதி. ஆமிர் அவர்களை வெறுக்கிறார். படத்தில் ஆமிர் ஒரு அநாதை.

இடைவேளையின் போது ஆமிர் கான் பேரில் நடக்கும் ஆள் மாறாட்டம் ஒரிஜினலில் கிடையாது. எனவே ஜாவேத் ஜாப்ரியோ அவர் தந்தையோ கிடையாது.

கதையில் நண்பர்கள் மூவரும் வகுப்பில் கடைசி ரேங்கில் வருவார்கள். அதிலும் ஆமிர் கான்தான் கடைசி. அவருக்கு எந்தக் கம்பெனியிலும் வேலையும் கிடைப்பதில்லை. படத்தில் அவர் மட்டும் முதல் ரேங்க் (சூப்பர் ஹீரோ அல்லவா ?! !) மற்ற இருவரும் கடைசி !

ஒரிஜினலில் ஷர்மான் ஜோஷி பெயிண்டராக விரும்புவார் என்பது லேசாக சொல்லப்படும். படத்தில் மாதவன் வன விலங்குகளைப் புகைப்படம் எடுக்கும் தொழிலை விரும்புகிறார். கடைசியில் எஞ்சினீயராகாமல் அந்தத் தொழிலையே தேர்ந்தெடுக்கிறார்.

ஹெலிகாப்டர் மாடல் செய்ய முயன்று தற்கொலை செய்து கொள்ளும் மாணவன் லோபோ கதையில் கிடையாது. கதையில் முதல் ரேங்க் வாங்கும் வெங்கட் படத்தில் இரண்டாம் ரேங்க் வாங்கும் சதுர் ராமலிங்கமாக வருகிறார். அவர் மேடையில் பேசும் புகழ் பெற்ற 'chamatkaar- balaatkaar' காட்சி கதையில் கிடையாது. படித்து முடித்து ஐந்து ஆண்டுகள் கழித்து எல்லோரும் ஆமிர் கானைத் தேடிக் கண்டு பிடிக்கும் காட்சிகளும் கிடையாது.

கதையில் கரீனாவுக்கு fiance ஓ நிச்சயதார்த்தமோ எதுவும் கிடையாது. ஆமிர் கான் ஸ்கூட்டரில் பெட்ரோலுடன் கலக்கும் lubricant பற்றி ஆர்வமுடன் ஆராய்ச்சி செய்வார். படத்தில் எதோ கார் பேட்டரியை வைத்து ஒரு இன்வர்ட்டர் செய்கிறார்.ஸ்கூட்டரை வைத்து நெல் அரைக்கும் மெஷின் செய்கிறார்!

வோட்கா குடித்து விட்டு ஹரி (மாதவன்) புரொபசரிடம் viva voce இல் உளறிக் கொட்டும் தமாஷ் படத்தில் கிடையாது.

எல்லாவற்றையும் விட முக்கியமானது! புத்தகத்தில் கொடூரமான ராகிங்கில் இருந்து சீனியருடன் போராடி தன்னையும் மற்ற இருவரையும் பாதுகாக்கிறார் ஆமிர். மூவருக்கும் நட்பு உருவாகி மென்மேலும் பலப்பட்டதே இந்த சம்பவத்தால்தான். படத்தில் மற்றவர்களுக்கு லேசான ராகிங் முடிந்த பின்னர் ஆமிர் என்ட்ரி கொடுக்கிறார். தன்னை மட்டும் காப்பாற்றிக் கொள்ள முயன்று வெற்றி அடைகிறார். நட்புக்கு பலமான அஸ்திவாரம் இங்கு பெரிதாகப் போடப் படவில்லை!

கடைசியாக ஒரு வார்த்தை:

படம் மட்டும் பார்த்தவர்கள் கட்டாயம் புத்தகம் படியுங்கள்,
புத்தகம் மட்டும் படித்தவர்கள் கட்டாயம் படம் பாருங்கள்;
இரண்டுமே செய்யாதவர்கள் படம் பார்த்து விட்டுப் புத்தகம் படியுங்கள்!

சினிமா விரும்பி

தென் கொரியா, ஆறு நாட்கள் மற்றும் நான் (பகுதி 5)

2009-11-30T23:20:00.000-08:00

பாங்காக் ஏர்போர்ட் ஆகட்டும் அல்லது கொரியாவின் சியோல், செங்க்வான் நகரங்களாகட்டும், நான் பார்த்த வரையில், துப்புரவுத் தொழிலாளர்கள் (ஆண் பெண் இரு பாலரும்) "நான் ஏழையாக இருக்கலாம். ஆனால் இது என் தொழில், கண்ணியமான ஒன்று" என்ற உணர்வு வெளிப்பட சுயமரியாதையுடன் தன் வேலையைப் பார்க்கிறார்கள்.(கிட்டத் தட்ட McDonalds இல் பணி புரியும் ஸ்வீப்பர் இளைஞர்களைப் போல்). நம்மைப் போல் சில தொழில்களைத் தாழ்ந்தவை என்று முத்திரை குத்தி அதனை அவர்களையும் முழுமையாக நம்பச் செய்து கூனிக் குறுக வைக்கும் கொடுமை அங்கு தென்படவில்லை.

'முன்னே பின்னே செத்தால்தான் சுடுகாடு தெரியும்' என்பது போல் சில உன்னதமான முதல் முறைத் தவறுகளைச் செய்தேன். கொண்டு போன மொத்த ரூபாயையும் டாலராக மாறி, மறுபடியும் அவற்றைக் கொரியன் வோனாக மாற்றித் திரும்ப வருகையில் மிச்சம் இருந்தவற்றை டாலராகவும் கடைசியில் ரூபாயாகவும் மாற்றியதில் கிட்டத்தட்ட 700 ரூபாய் கமிஷனிலேயே போனது! நண்பர்கள் சிலர் என்னிடமிருந்து வோன் பெற்றுக் கொண்டு டாலர் கொடுத்ததால் நஷ்டம் இந்த அளவோடு போயிற்று!

ஆறு நாட்களில் ஒரே ஒரு கொரிய வார்த்தைதான் கற்றுக் கொண்டேன் . "கன்சாமிடா " ('கந்தசாமிடா' போல் இல்லை ?!) என்றால் 'நன்றி' என்று அர்த்தம் . கன்சாமிடாவில் 'டா' வைக் கொஞ்சம் இழுத்துச் சொல்ல வேண்டும். பிளைட்டில் உள்ளே நுழையும்போது நம்மை வரவேற்கும் ஏர் ஹோஸ்டஸ் 'லப்ப லப்பா ' என்று ஏதோ சொல்கிறார் . கொரியன் மொழி தெரிந்தவர்கள் விளக்குங்கள் !

'கிம்' என்ற குடும்பப் பெயர் மிகவும் அதிகம் புழங்குகிறது . தெருவில் போகும் போது "Mr கிம் " அல்லது "Mrs கிம்" என்று குரல் கொடுத்தால் நிச்சயம் நூறு பேராவது திரும்பிப் பார்ப்பார்கள் !

தொடரை முடிக்கும் முன் ஒரு கொசுறுத்தகவல்! நான் போயிருந்த செங்க்வான் (பூசான்) நகரிலிருந்து ஜப்பானில் உள்ள, அணுகுண்டு விழுந்த (அது தானாகவேயா விழுந்தது?!) நாகசாகி கடல் தாண்டி சில நூறு கி.மீ. தூரம்தான்!

சினிமா விரும்பி

தென் கொரியா, ஆறு நாட்கள் மற்றும் நான் (பகுதி 4 - புகைப்படங்கள்)

2009-11-26T05:03:00.000-08:00

தென் கொரியா, ஆறு நாட்கள் மற்றும் நான் (பகுதி 3)

2009-11-17T04:14:00.000-08:00

லிமோசின் எனப்படும் சொகுசு பஸ்ஸில் டிரைவர், கண்டக்டர், லக்கேஜை டிக்கியில் எடுத்து வைப்பது எல்லாம் ஒரே ஆள்தான்! பஸ் கிளம்பும்போது கைடு போல் நம்மை வரவேற்கவும் செய்கிறார்! Hyundai, Daewoo, Samsung, LG என்ற நமக்குப் பரிச்சயமான கொரிய பெயர்கள் எங்கெங்கும் காணக் கிடைக்கின்றன . சென்னையில் உள்ள பச்சை நிறத் தாழ் தள சொகுசுப் பேருந்து பச்சை மற்றும் நீல நிறங்களில் சியோல் நகரெங்கும் பரவிக் கிடக்கிறது.

சாப்பாட்டைப் பொறுத்த வரை சில அனுபவஸ்தர்கள் சொல்லி அனுப்பினார்கள். ஹோட்டலில் பிரேக்பாஸ்ட் , லஞ்ச் , டின்னர் எதுவாக இருந்தாலும் தலையில் தொப்பி போட்டுக் கொண்டு கையில் frying pan உடன் நிற்கும் குக்கிடம் நேராகப் போய் விடு; உனக்கு வேண்டுகின்ற ரைஸ், நூடுல்ஸ் மற்றும் காய்கறி ஐட்டங்களை எல்லாம் கையால் காண்பித்து ' No Meat' என்று தெளிவாகச் சொல்லிவிட்டு பிரை செய்து கொடுக்கச் சொல்லு; உன் பிரச்னை தீர்ந்தது என்றார்கள். இந்த அறிவுரையை காலை ஆம்லெட் முதல் கடைப் பிடித்தேன். மற்றவர்களை விட எனக்கு ஐந்து நிமிடம் அதிகமாகியதே தவிர மற்றபடி உணவு சுடச் சுடக் கிடைத்தது. மிகவும் உபயோகமான அறிவுரை. வாழ்க அந்த நண்பர்கள்! 'உலகம் சுற்றும் வாலிபனில்' நாகேஷ் திணறுவதைப் போல் மூங்கில் குச்சிகளோடு மல்லுக் கட்டாமல் போர்க், ஸ்பூன் உபயோகப் படுத்தியே சாப்பிட்டேன்!

Pepsi, Coke fountain களைப் போலவே சின்னச் சின்ன ஹோட்டலில் கூட Cass, Hite என்னும் கொரிய பியர் வகைகளுக்கும் fountain உள்ளது. ஒரு ஹோட்டலில் 'கிம்' எனப்படும் ஐட்டம் சைடு டிஷ்ஷாக வைக்கப் பட்டது. அது என்ன என்று சர்வரிடம் கேட்டுப் புரிந்து கொள்வதற்குள் தாவு தீர்ந்து விட்டது. Sea, Sea என்று அந்த ஆள் சொல்ல Seafood ஆ ? என்று நான் திரும்பத் திரும்பக் கேட்கக் கடைசியில் அந்தப் பேக்கட்டே எனக்குக் காட்டப் பட்டது. அதில் Sea Weed என்று எழுதி இருப்பதைப் பார்த்ததும் சாப்பிட ஆரம்பித்தேன். கடுகெண்ணையில் வதக்கிய கருவேப்பிலை வடாம் போல் இருந்தது அந்தக் கடல் பாசி! வீட்டுக்கு இரண்டு சின்ன பேக்கட் வாங்கி வந்து விட்டேன்!

உலக மயமாக்கலின் வீச்சையும் தாக்கத்தையும் முழுமையாக உணர்ந்து கொண்ட அரசு , மக்கள். நான் போன எல்லா கவுண்டர்களிலும் response time மின்னல் வேகத்தில் பிரமிக்க வைத்தது. என்னைத் தேடி வந்து பேசிய ஒரு பேராசிரியர் 'எங்கள் மாணவர்கள் படித்து முடித்து இந்தியாவில் இந்தியக் கம்பெனிகளில் வேலைக்குச் சேர முடியுமா ?' என்று கேட்டார் . 'யோவ்! எங்க பசங்க வயத்துல அடிக்காதய்யா!' என்று சொல்லத் தோன்றியது. 'இந்தியாவிலேயே கொரிய கம்பெனிகள் பல உள்ளனவே, அவற்றில் சேரலாமே' என்று சொல்லி சமாளித்தேன் !

ஆங்கிலமே தெரியாமல் தன் துறையில் சிறந்து விளங்குபவர்களைப் பார்த்த போது எனக்கு ஒரு விஷயம் புலப்பட்டது. 30 - 40 வருடம் முன்னால் யாரோ ஒரு சிலர் பொறியியல் , மருத்துவம் மற்றும் பல துறைப் பாடப் புத்தகங்களையும் ஆங்கிலத்திலிருந்து கொரியனுக்கு மொழி பெயர்க்கும் கடினமான வேலையைச் செய்து முடித்திருக்க வேண்டும் . அப்போதுதான் இது சாத்தியமாகும் .தாய்நாடு மற்றும் தாய்மொழி மீது இவர்களுக்கு இருக்கும் அதீதப் பற்று நம்மவர்களுக்கு (தமிழராகட்டும், ஹிந்திக்காரர்களோ அல்லது மற்றவரோ ஆகட்டும் ) உண்டா என்றால் பதில் சொல்லத் திணற வேண்டியிருக்கும்.

பாங்காக்கில் நான் Transit இல் இருந்த போது எல்லாப் பத்திரிகைகளிலும் ஒரே தலைப்புச் செய்திதான். ராகேஷ் சக்ஸேனா என்ற இந்தியாவில் பிறந்த தொழிலதிபர் 1995 இல் ஒரு பெரிய வங்கி ஊழலில் சிக்கி, கனடாவுக்குச் சென்று அங்கே 13 வருடங்களாக வீட்டுக் காவலில் வைக்கப் பட, நீண்ட போராட்டத்துக்குப் பின் வெற்றிகரமாக அவரை தாய்லாந்துக்கு அன்றுதான் extradition செய்திருந்தார்கள். அவரும் நம்ப ஊர் போல் லேசாக ஜெயிலில் தலை காட்டி விட்டு நேரே மருத்துவமனைககுத்தான் சென்றார்!

பாங்காக்கிலிருந்து தில்லி வரும்போது பிளைட்டில் பெருமளவு இந்தியர்கள்தான். வசதியாக சீட் கிடைத்ததென்று நான்கு பேர் 'Taash khelenge!' என்று சத்தம் போட்டு சீட்டாட ஆரம்பித்து விட்டார்கள். சூழ்நிலை நாசமாக்கப் பட்டதால் (நம் ஆட்கள்தான் இதில் உஸ்தாது ஆயிற்றே!) தாய் விமானப் பணியாளர்களும் இவர்களுக்கு இது போதுமென்று எதுவுமே serve செய்யாமல் விட்டு விட்டார்கள்! ஒரு கிளாஸ் தண்ணீர் கூடக் கேட்டு வாங்க வேண்டி இருந்தது.

Cliche ஆக இருந்தாலும் சொல்கிறேன். அமரர் மணியன் முதல் இன்று வரை எல்லோரும் சொன்னதுதான் . அங்கு எல்லாவற்றிலும் தென்படும் ஒழுங்கும் நேர்த்தியும் நம் நாட்டில் என்றாவது ஒரு நாள் வருமா என்றால் சந்தேகம்தான்.

சினிமா விரும்பி

தென் கொரியா , ஆறு நாட்கள் மற்றும் நான் (பகுதி 2)

2009-11-11T07:04:00.001-08:00

பாங்காக்கிலிருந்து சியோல் ஐந்தரை மணி நேரப் பயணம். நமக்கும் தென் கொரியாவுக்கும் கிட்டத்தட்ட மூன்றரை மணி நேர வித்தியாசம். பரப்பளவில் தமிழ்நாட்டை விடச் சிறியது. (தென் கொரியா ஒரு லட்சம் Sq. KM , த.நா. 1.30 லட்சம் Sq.KM). தமிழ்நாட்டு மக்கள் தொகை ஆறு கோடிக்கும் மேல். தென் கொரியாவில் 4.8 கோடி. சியோலில் மட்டுமே ஒரு கோடி. சியோல், இன்சியான் & க்யோங்கி- டோ வைச் சேர்த்தால் (சென்னை, திருவள்ளூர், காஞ்சீபுரம் போல்) தேசத்தின் ஜனத்தொகையில் கிட்டத்தட்ட பாதி! என்னடா, கேப்டன் படம் போல் புள்ளி விவரமா என்று பார்க்காதீர்கள்! போவதற்கு முதல் நாள்தான் நெட்டில் படித்தேன்!

சியோலின் இன்சியான் ஏர்போர்ட்டுக்கு 2009 இல் உலகின் மிகச் சிறந்த ஏர்போர்ட் என்ற விருது கிடைத்திருக்கிறது என்றார்கள். " Incheon International Airport (Seoul, S Korea) has been named World's Best Airport for 2009, in the World Airport Survey results published by Skytrax. "

அனுபவத்தில் தெரிகிறது. நான் ஒரு டெர்மினலில் தவற விட்டு விட்ட tag எதுவும் எழுதாத சிறிய hand baggage ஒன்றை கவுண்டரில் முறையிட்ட 13 நிமிடங்களில் என்னிடம் கொண்டு வந்து தந்தார்கள்! நம்ப ஊரில் நடக்குமா என்றெல்லாம் கேட்காதீர்கள்! நடக்கும் என்று என்னைப் பொய் சொல்ல வைக்காதீர்கள்!

நவம்பரிலிருந்து மார்ச் வரை குளிர் பிளந்து விடும் என்றார்கள். நல்ல வேளையாக, நான் போன அக்டோபர் கடைசியில், கிட்டத்தட்ட தில்லியைப் போலவே இருந்தது. ஒரு நாள் மழையில் நனைந்ததும் இதமாகவே இருந்தது.

முன்னேறிய நாடுகளின் பட்டியலில் தென் கொரியாவைக் கண்ணை மூடிக் கொண்டு சேர்க்கலாம். மெட்ரோ ரயிலில் எந்த இளைஞனிடமும் வழி கேட்டால் உடனே மொபைலை எடுத்து க்ளிக் செய்து மெட்ரோ மேப்பைப் பார்த்து உங்களுக்கு விளக்கி விடுவான் "பல்லாவரம் தாண்டியதும் குரோம்பேட் வரும், இறங்கிக்குங்க" என்று! வடிவேலு சொல்வது போல் ரோட்டிலேயே முகம் பார்த்துத் தலை சீவிப் பொட்டு வைத்துக் கொள்ளலாம்!

எல்லா டாக்சிகளிலும் கொரியனில் எழுதப் பட்ட GPS system உண்டு. டாக்சியில் மீட்டர், கிரெடிட் கார்டு வசதி, ரசீது கொடுப்பது எல்லாம் உண்டு. (இருந்தாலும் , ட்ராபிக் சிக்னலிலும் மீட்டர் ஓடுவதால், ஓரிரு முறை ட்ராபிக்கை சாக்காக வைத்து மீட்டரில் அதிக ரீடிங் காட்டியது போல் எனக்குத் தோன்றியது.) ஆனால் ஆங்கிலம்தான் சுட்டுப் போட்டாலும் வர மாட்டேன் என்கிறது. போன தலைமுறையை விடுங்கள், இளைஞர்களிலேயே ஒரு சிலர் மட்டும்தான் நல்ல சரளமாக ஆங்கிலம் பேசுகிறார்கள். அப்படி ஒரு ஆள் கிடைப்பது உங்கள் அதிர்ஷ்டம்! மற்றபடி 'NO' என்பதற்கு அழகாக இரண்டு கையையும் குறுக்காக 'X' போல் காட்டுவார்கள் . 'த்ரீ' என்பதற்குக் கட்டை விரலில் இருந்து ஆரம்பித்து மூன்று விரலை ஸ்டைல் ஆகக் காட்டுவார்கள்! ஒரு இளைஞன் "நான் இந்தியாவுக்கு வந்து பூனாவில் ஒரு வருடம் ஆங்கிலம் படித்தேன்" என்றான். பெருமையாக இருந்தது. 'Free Interpretation available' என்று டாக்சியில் ஸ்டிக்கர் ஒட்டியிருந்தால் டிரைவருக்கு கொஞ்சூண்டு ஆங்கிலம் தெரியும் என்று அர்த்தம். இல்லாவிட்டால் சைகை பாஷையும் மீட்டர் காட்டும் அமௌண்டும்தான்!

'Work Hard,Party Hard' என்ற கொள்கையில் முழு நம்பிக்கை கொண்ட தேசம், குறிப்பாக இளைய தலைமுறை. செய்யும் எந்தக் காரியத்திலும் ஒரு தீவிர முனைப்பு, கவனம், முழுமை. ஏனோ தானோ போக்கு மருந்துக்கும் கிடையாது. வெளிநாட்டவர்களுக்கு மெனக்கெட்டு உதவும் மனப் பான்மை, இல்லாவிட்டால் நம் நாட்டு இமேஜ் கெட்டு விடுமே என்ற அக்கறை. எனக்குத் தவறாக வழி சொல்லி விட்ட ஒரு பள்ளி மாணவன் மூச்சு இரைக்க ஓடி வந்து தவறை சரி செய்தான்! இவர்களிடமிருந்து நாம் கற்றுக் கொள்ள எவ்வளவோ இருக்கிறது.

1910 இலிருந்து இரண்டாம் உலகப் போரில் ஜப்பான் சரணடையும் வரை ஜப்பானின் காலனியாதிக்கத்தில் இருந்தார்களாம் , இரண்டாய்ப் பிளக்காத கொரியா தேசத்தினர் . அதனால்தானோ என்னவோ, ஜப்பானை எல்லாத் துறையிலும் மிஞ்சிக் காட்ட வேண்டுமென்ற ஒரு உத்வேகம் தெரிகிறது. ஏற்கனவே மிஞ்சி விட்டார்கள் என்றே சொல்லுவேன்! 'ஐயோ, என்ன இருந்தாலும் நாம் இருவரும் (வட, தென் கொரியாக்கள்) ஒரே தேசம்தானே, இப்படிப் பிளவு பட்டுக் கிடக்கிறோமே! ' என்ற ஆதங்கமும் பேச்சில் அவ்வப்போது தெரிகிறது.

Internet டின் மேல் அலாதிப் பிரியம் இவர்களுக்கு! எல்லாக் கட்டடங்களின் உச்சியிலும் கம்பெனி பெயருடன் அதே size font இல் Web address ஐயும் எழுதித் தள்ளி இருக்கிறார்கள்!

சியோலில் இருந்து செங்க்வானுக்கு ஒரு மணி நேர பிளைட்டில் சென்றிருந்தோம். பிளைட்டில் நாம் தூங்கும்போது refreshment serve செய்து முடித்து விட்டால் நம் முன்னால் ஒரு குட்டி ஸ்டிக்கர் ஒட்டி விடுகிறார்கள். " When you were resting, we had served refreshments. Pl. call us when you wake up" என்று. என்ன அருமையான ஐடியா!

தேசத்தின் கட்டுமானத்தில் பெண்களின் பங்களிப்பு நன்றாகவே தெரிகிறது. நகர்ப் புற 'White Collar Job' மட்டுமல்லாமல் நான் போயிருந்த தொழிற்சாலையில் யூனிபார்ம் போட்ட எத்தனையோ பெண் தொழிலாளர்களைப் பார்க்க முடிந்தது.

பிச்சைக்காரர்களே கண்ணில் தென்படவில்லை என்று சொல்வதற்கு இருந்தேன், தொப்பி போட்ட கண் தெரியாத ஒரு வயோதிக தம்பதி பாட்டுப் பாடிப் பிச்சை எடுத்ததைப் பார்க்கும் வரையில். பாட்டும் நம்ப ஊர் சரஸ்வதி சபதத்தின் 'தாய் தந்த பிச்சையிலே.. ' அல்லது ராஜபார்ட் ரங்கதுரையின் 'அம்மம்மா, தம்பி என்று நம்பி.. ' போலத்தான் காதில் கேட்டது! கோட்டு சூட்டு எல்லாம் போட்டுக் கொண்டு மெட்ரோவில் ஏதோ ஒரு பெட்டியைத் திறந்து வீடியோ கேசட் போல் ஒரு வஸ்துவை 'பிதாமகன் ' சூர்யா பாணியில் விற்கும் சிலரையும் பார்த்தேன். அப்படி ஒரு ஆளைப் புகைப்படம் எடுக்க முயன்ற போது நாசூக்காக நகர்ந்து விட்டான்.

மற்றவை அடுத்த பகுதியில்.

சினிமா விரும்பி

தென் கொரியா , ஆறு நாட்கள் மற்றும் நான் (பகுதி 1)

2009-11-07T19:37:00.000-08:00

வேலை நிமித்தம் ஆறு நாட்கள் தென் கொரியா ( சியோல் மற்றும் செங்க்வான் ) செல்ல நேர்ந்தது. முதல் முறையாக இந்தியாவுக்கு வெளியே செல்கிறேன். 'ஐயையோ, டின்னர்ல நாய்க்கறி கொடுத்துடப் போறாண்டா' என்று பயமுறுத்திய பங்காளிகள் உண்டு! வழியில் பாங்காக்கில் இறங்கி காய்கறி விற்கும் படகில் தலைவரைப் போல் 'பச்சைக்கிளி முத்துச்சரம்' என்று பாடப் போகிறாயா என்று கிண்டலடித்த புண்ணியவான்களும் உண்டு. நேர்மையாக சாப்பாடு மற்றும் உடைகளைப் பற்றி அறிவுரை கொடுத்தவர்களும் உண்டு. (இது மிக உதவியாய் இருந்த கதை பின்னால்)

பாஸ்போர்ட்டில் ஒரு சர்தார்ஜியிடம் முதல் முறையாக ' Departed Delhi' என்ற முத்திரையை வாங்கிக் கொண்டு பாங்காக் செல்லும் தாய் விமானத்தில் அமர்ந்தேன். இந்தியன் வெஜிடேரியன் என்று தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருந்ததால் சுமாரான சாப்பாடு கிடைத்தது. (மற்ற பிளைட்களில் அப்படிக் குறிப்பிடாமல் போனதால் வேக வைத்த பீன்ஸையும் முட்டைக் கோசையும் தொண்டையில் திணித்தது தனிக்கதை ! )

பாங்காக் ஏர்போர்ட். திறந்து மூன்றே வருடங்கள் ஆன , உலகின் மிகப் பெரிய ஏர்போர்ட்களில் ஒன்று. 'சுவர்ணபூமி' என்ற சௌந்தர்யமான பெயருக்கேற்ப மிக அழகாகப் பராமரிக்கப் படுகிறது. தூரம் அதிகமென்பதால் லக்கேஜைத் தள்ளிக் கொண்டு நடக்க வசதியாக Travelator எனப்படும் படுக்கப் போட்ட எஸ்கலேட்டர் எக்கச்சக்கமாகப் பரப்பி வைத்திருக்கிறார்கள். சிலர் அதில் நிற்காமல் நடந்து செல்லும்போது சினிமாவில் ட்ராலி ஷாட் போல் பார்க்க வேடிக்கையாக இருக்கிறது!

நம்ப ஊர் தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடல் கடைந்த பிரம்மாண்டமான சிற்பம் ஒன்று இருக்கிறது . வாசுகி என்ற பாம்பு, மேரு மலை எல்லாமே தத்ரூபம்! . மலையின் மேல் தாய்லாந்து கிரீடத்துடன் சிவபெருமான் போல மீசையுடன் ஒருவர்; . ஆனால் நான்கு கைகளில்தான் திரிசூலம் , சங்கு , சக்கரம் , வஜ்ராயுதம் எல்லாம் இருக்கின்றன ! கொஞ்சம் தள்ளி நம் கருடாழ்வார் போல ஒரு மிகப் பெரும் துவாரபாலகன் சிற்பம் கொள்ளை அழகு ! பாங்காக்கில் 'Visa on entry' எளிதில் கிடைக்குமென்றாலும் வெளியே போய் விட்டுத் திரும்ப நேரம் மிகக் குறைவாக இருந்ததால் வெளியே போகவில்லை.

டில்லியில் தாய் விமானத்தில் நமஸ்தே போட்டு வரவேற்றார்கள். சரி இந்தியா என்பதால் செய்கிறார்கள் என்று நினைத்தேன். பிறகுதான் தெரிந்தது அவர்களும் உலகமெங்கும் ஏர் இந்தியா போல் வணக்கம்தான் போடுகிறார்கள் என்று!

பாங்காக்கிலிருந்து சியோல் போன கதை அடுத்த பகுதியில். கொஞ்சம் காத்திருக்கவும்.

சினிமா விரும்பி

அண்ணலே!

2009-11-05T02:05:00.000-08:00

விரதமிருந்தே
வெள்ளையனை
வெளியேற்றிய
காந்தி அண்ணலே!

உன் புகழ் போற்றிப்
படமெடுக்கவே
எங்களுக்கோர்
வெள்ளையன்
தேவைப்பட்டானே!

சினிமா விரும்பி
(இந்த காந்தி ஜெயந்தி அன்று எழுதியது )

எல்லாரும் நல்லாப் பாத்துக்குங்க! நானும் ரவுடிதான்!

2009-10-14T22:51:00.000-07:00

எல்லாரும் நல்லாப் பாத்துக்குங்க! நானும் ரவுடிதான்!

திரைக்கு வந்து சில மாதங்களே ஆன என்னுடைய வலைப்பூ http://cinemavirumbi.blogspot.com இல் இன்று வரை Hits 1000 த்தைத் தொட்டு விட்டது.

அவனவன் லட்சக் கணக்கில் Hits வாங்குகிறான்; நீ என்னடா
பெரிய பிஸ்கோத்து ரவுடி என்கிறீர்களா? அவனவன் ரேஞ்ச் அவனவனுக்கு!

(இதற்கும் சில மாதங்கள் முன்பே நான் துவங்கிய Wordpress வலைப்பூ http://cinemavirumbi.tamilblogs.com இல் இன்று வரை என்னால் Counter
இணைக்க முடியவில்லை; அது மட்டும் முடிந்திருந்தால் ஏரியாவில் இன்னும்
கொஞ்சம் பெரிய ரவுடியாகி இருக்கலாம்!)

பதிவுலக நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி!

சினிமா விரும்பி

‘Love Aajkal’ பட விமர்சனம்

2009-08-12T21:55:00.000-07:00

பத்தாவது படிக்கும் என் மகளின் தொந்தரவு தாங்காமல் ஒரு மல்டிப்ளெக்ஸில் போய்ப் பார்த்த படம். 2007 இல் ஒரு சூப்பர் டூப்பர் ஹிட் 'Jab We Met' கொடுத்த இயக்குனர் இம்தியாஸ் , இசை அமைப்பாளர் ப்ரீத்தம், ஒளிப்பதிவாளர் நடராஜன் சுப்ரமணியம் (அட! நம்ப ஆளுய்யா!) ஆகியோரின் கூட்டணி மீண்டும் கிட்டத்தட்ட அதே போல் ஒரு முயற்சி செய்துள்ளனர். முடிவு வெற்றியா? நீங்களேதான் பார்த்து சொல்ல வேண்டும்!

லண்டனில் தன்னுடைய Girl friend தீபிகாவுடன் மகிழ்ச்சியாகப் பிரிகிறார் ஸைப் அலி கான். நண்பர்களுக்கு ஒரு பார்ட்டி கொடுத்து விட்டுப் பிரிகிறார்கள். கேட்டால் இருவருக்கும் Career முக்கியமாம்!. ஸைப் போக விரும்புவது சான் பிரான்சிஸ்கோ, தீபிகாவுக்கு இந்தியாவில் பழைய நினைவுச் சின்னங்களைப் புதுப்பிக்கும் தொழிலில் ஆர்வம். பிரிந்த பின்னும் முன்பை விட அதிகமாக தினமும் மொபைல் மற்றும் இன்டர்நெட் மூலம் Chat செய்கிறார்கள். இவர்கள் ஏன் பிரிந்தார்கள் என்று புரிந்து கொள்ள லண்டன் ஹோட்டல் முதலாளியான, சற்றே வயதான சர்தார்ஜி (ரிஷி கபூர்) ஆர்வம் காட்டுகிறார். 'என்னப்பா, சொதப்பல் காரணமா இருக்கே!' என்கிறார். 'காதல்னா தெரியுமா உனக்கு? ' என்று தன் காதல் கதையைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக Flash back இல் ஸைப் இடம் சொல்கிறார். ( சிவாஜி, விஜய்யின் ' ஒன்ஸ் மோர்' ஞாபகம் வருதா ?!)

இளம் வயது ரிஷி கபூராக ஸைப் அலி கானே சர்தார்ஜியாக நடிப்பது இயக்குனரின் நல்ல கற்பனை வளம்! அவருக்கு ஜோடியாக ஹர்லீன் கௌர் என்ற சர்தாரிணி பாத்திரத்துக்கு கிஸெல் மொண்டேய்ரோ என்ற ஒரு பிரேசில் இறக்குமதி மாடலை நடிக்க விட்டிருக்கிறார்கள் . பலரும் மெச்சிக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் பாந்தமாக இல்லை, செயற்கை என்பது என் கருத்து. கடைசிக் காட்சியில் ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி! இதே பாத்திரம் வயதான பின் யாரென்று பார்த்தால்..... அட நம்ப நீத்து சிங்!

பீரியட் படம் என்ற பெயரில் Train, Platform எல்லாம் ஒரே அரதப் பழசாய்க் காட்டி இருக்கிறார்கள். ஆனால் அந்தக் காட்சிகள்தான் படத்தில் ஜீவனுடன் உள்ளன. மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கத் தூண்டுகின்றன. லண்டன், சான் பிரான்சிஸ்கோ எல்லாம் picture perfect ஆக இருந்தாலும் அந்தக் கதையுடன் ஒட்ட முடியவில்லை! சொன்னால் எனக்கு வயதாகி விட்டது என்பீர்கள்!

கதையை விட்டு விட்டோமே! இந்தியா வரும் தீபிகாவிடம் அவரது பாஸ் ராகுல் கன்னா (வினோத் கன்னாவின் இன்னொரு- MTV புகழ் மகன்) propose செய்யக் கிட்டத்தட்ட திருமணம் வரை போய் விடுகிறது. ஒரு விளையாட்டாய் இதை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஸைப்புக்கும் (அவ்வப்போது இந்தியா வந்து போகிறார், ஒரு புது வெள்ளைக்காரக் காதலியுடன்) தீபிகாவுக்கும் இதன் விபரீதம் மெதுவாகப் புரிய ஆரம்பிக்கிறது. அதாவது, தீபிகாவுக்குத் தானே அனுபவிக்கும் மரண அவஸ்தை மூலம் புரிகிறது . ஸைப்புக்கு ரிஷி கபூரின் கதையைக் கேட்கக் கேட்கக் காதலின் மகத்துவம் புரிகிறது. கடைசியில் எப்படி 'The End' கார்டு போட்டார்கள் என்பதை வெள்ளித் திரையில் காணவும்! ('நெஞ்சத்தைக் கிள்ளாதே', 'மௌன ராகம்' , 'Hum Dil De Chuke Hain Sanam' எல்லாம் நினைவுக்கு வராவிட்டால் நீங்கள் சினிமாவில் LKG யைத் தாண்டவில்லை என்று சூடம் கொளுத்தி சத்தியம் செய்வேன்!)

ப்ரீதமின் இசையோ, பாடல்கள் படமாக்கப் பட்ட விதமோ 'Jab We Met' க்கு உறை போடக் காணாது! படம் முடியும் போது 'Jab We Met' டைப் போலவே ( நினைவிருக்கிறதா? துள்ளலான Maujjaa hi Maujja) ஒரு அட்டகாசமான பாடலைப் போட முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள். ஒரு Large பாப் கார்ன் சாப்பிட்டு முடிக்கும் முன்பே இன்டர்வெல் வந்து விடுகிறது! அது வரை ஒரே ஒரு பாடல்தான்! மற்ற ஐந்தாறு பாடல்கள் இரண்டாம் பகுதியில்தான்! நடு நடுவே காதலைப் பற்றி முனைவர் பட்டம் பெறப் போகிறாரா இயக்குனர் என்பது போல் வசனங்களில் ஒரே தியரி மயம் !

தீபிகா எதோ காலேஜ் டிராமாவில் நடிப்பது போல் உயரமாய் வந்து போகிறார். ஹிந்தி பேசும்போது ஹேமமாலினி காதில் கேட்கிறார்! ரசிகர்களை ஏமாற்ற வேண்டாம் என்று கடைசிப் பாடலில் glamour கொஞ்சம தாராளம்தான் !

ஒன்றிரண்டு பாடல்கள், நடனங்கள் (உதாரணம்: We Twist, We Twist), இளைய மற்றும் வயதான சர்தார்ஜிகளான ஸைப் மற்றும் ரிஷி கபூரின் ஆழமான நடிப்பு , நெஞ்சைப் பிராண்டும் ஒரு அழுத்தத்துடன் 'காதல் உன்னதமானது. எல்லாத் தலைமுறைக்கும் பொதுவானது' என்று நெத்தியடியாய் சொன்ன விதம் இவற்றுக்காகக் கண்டிப்பாக ஒரு முறை பார்க்கலாம்!

சினிமா விரும்பி

'Rocket Science!'

2009-06-17T02:09:00.000-07:00

___________________________________________________
Nowadays, it is fashionable for people to
say 'That's no Rocket Science!' whenever
they want to say that a certain subject
is not all that difficult. They overdo it
so much that I feel like shouting at them :

'You idiot! Rocket Science itself is no Rocket Science!'

Cinema Virumbi

_____________________________________________________________

பன்றிக் காய்ச்சலும் காட்டாமணக்கு இலையும்!

2009-05-29T07:25:00.000-07:00

(பன்றிக் காய்ச்சலும் துளசி இலையும் என்ற நேர்மையான பதிவிட்டவர் மன்னிக்கவும்!)

பன்றிக் காய்ச்சலைத் தவிர்க்கக் காட்டாமணக்கு இலை மிகச் சிறந்தது என்று எங்கோ படித்தேன்! நாலு காட்டாமணக்கு இலையை நெய்யில் நல்ல பொன்னிறமாக வதக்கி தினம் மூன்று வேளை சாப்பாட்டுக்கு முன்பு கொடுத்து வந்தால் ஜன்மத்துக்குக் காய்ச்சலே வராதாம்................................ பன்றிக்கு!

சினிமா விரும்பி

ஒரு தலைக் காதல் (அல்லது) கூடா நட்பு

2009-05-13T04:48:00.000-07:00

நண்பர் ஒருவர் வாணி ஜெயராம் பாடிய ஒரு உருது கஜலை எனக்கு அனுப்பியிருந்தார். தமிழ் மொழிபெயர்ப்பை சற்று முயற்சித்துப் பார்த்தேன்!

ஒரு தலைக் காதல் (அல்லது) கூடா நட்பு
(ஒரிஜினல் பாடலாசிரியர் பெயர் தெரியவில்லை; தெரிந்தவர்கள் சொல்லவும்)

Hum Mein Aur Tum Mein Koi Baat Nahin Hai Lekin
Log Tho Jhoote Fasaane Bhi Ghada Karthe Hain
Milne Julne Mein Koi Harj Nahin Hai Aisa
Log Dil Ko Nahin Chehron Ko Pada Karthe Hain

Mera Dil Dekh Meri Shaklo-Shabahat Pe Na Ja
Sooratein Rang-e-Zamaana Se Badhal Jaati Hain
Mai Karoon Tum Se Mohabbat Ki Koi Baat Yaqeen Math Karna
Mu Se Bekaar Ki Baatein Bhi Nikal Jaati Hain
Log Dil Ko Nahin Chehron Ko Pada Karthe Hain

Ek Belaus Mohabbat Ko Yeh Duniyawaale
Husn-e-Masoom Ka Izhaar-e-Mohabbat Samjhe
Meri Baaton Ke Us Andaaz Ko Jaana Ikraar
Meri Khamosh Tabiyath Ko Nadamath Samjhe
Log Dil Ko Nahin Chehron Ko Pada Karthe Hain

Tu Mere Paas Sahi Phir Bhi Tu Mera Tho Nahin
Waqt Ne Tujh Ko Mere Paas Bihta Rakhkha Hai
Tere Dil Mein Tho Koi Aur Basa Hai Shayad
Chhodo Yeh Baat Ke Is Baat Mein Kya Rakhkha Hai
Log Dil Ko Nahin Chehron Ko Pada Karthe Hain

பெரும் பிழை ஏதும் இல்லை உன்னிடமோ அன்றி
என்னிடமோ ஆயினும்
வெறும் வாயை மெல்லுவோர் அவல் கிடைத்தால் விடுவாரோ ?
சந்திப்பதிலோ பழகுவதிலோ அப்படி ஒன்றும் தவறு இல்லை;
மாக்கள் மனத்தை அல்ல முகத்தை அன்றோ படிக்கின்றார் !

என் மனதைப்பார் , முகவெட்டை அல்ல !
முகச்சாயல் எல்லாம் காலச் சுவடுகளால் மாறி விடுமே !
உன்னைக் காதலிக்கிறேன் என்ற எந்தப் பேச்சையும் நம்பாதே !
வெட்டி வார்த்தையும் சில சமயம் வாய்வழி வரத்தானே செய்கிறது !
மாக்கள் மனத்தை அல்ல முகத்தை அன்றோ படிக்கின்றார் !

ஊமைக்காதல் ஒன்றினை இவ்வுலகோர்
அழகி (ஆண் மயக்கி ?) ஒருத்தியின் அழைப்பென்று நினைத்தார்;
நான் பேசும் பாணியை இணக்கம் என்று திரித்தார்;
என் மௌனத்தை சம்மதம் என்று கதைத்தார்;
மாக்கள் மனத்தை அல்ல முகத்தை அன்றோ படிக்கின்றார் !

நீ என்னருகேதான் ஆயினும் என்னவன் இல்லையே !
காலம் உன்னை என்னிடம் அடமானம் அன்றோ வைத்தது;
(எப்போது வேண்டுமானாலும் மீட்டுக்கொள்ள !)
உன் உள்ளத்தில் வேறு எவளோ உறைகிறாள் போலும் !
விட்டுத் தள்ளு ! காதல் எனதுதானே ! உனக்கென்ன நஷ்டம் !
மாக்கள் மனத்தை அல்ல முகத்தை அன்றோ படிக்கின்றார் !

சினிமா விரும்பி

வலைப் பதிவர்களுக்கு ஓர் அறிவிப்பு!

2009-05-01T06:53:00.000-07:00

நண்பர்களே,

என்னுடைய Wordpress வலைத்தளமான http://cinemavirumbi.tamilblogs.com ஏதோ சில தொழில்நுட்பக் கோளாறுகளால் சில நாட்களாக சரிவர இயங்கவில்லை. அது சரியாகும் வரை நண்பர்கள் என்னுடைய மற்றொரு வலைத்தளமான http://cinemavirumbi.blogspot.com க்கு அவ்வப்போது வருகை தரவும்.

நன்றி!

சினிமா விரும்பி

' எங்கோ படித்த சில கவிதைகள் (ஆசிரியர் பெயர் நினைவில் இல்லை) '

2009-04-06T06:45:00.000-07:00

ஈ மயில்!

இணையத்தில் சந்தித்த மயிலே!
உன் பெயர் எழுதி அனுப்பு ஒரு மெயிலே!

ஜாதி

வட்டத் தொட்டியில் குட்டை ஆலமரம்;
வாரிய வீடுகளிலும் ஜாதி குணங்கள்!

தாராளமயமாக்கல்

அதிர்ந்து போனாள் ஆயா!
அரைக்கீரை விற்கிறான் அம்பானி!

'கால் சென்டர் கலாசாரம்!'

2009-04-04T05:36:00.000-07:00

கடந்த மூன்றாண்டுகளில் அவ்வப்போது சர்ச்சைக்குரிய கருத்துக்களை வெளியிட்ட போதிலும் , இந்த BPO எனப்படும் கால் சென்டர் விஷயத்தில் மத்திய சுகாதார அமைச்சர் சொல்லியிருப்பது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை! சொல்லப் போனால் அவர் சொன்னது கொஞ்சம், எவரையும் புண்படுத்த வேண்டாமென்று சொல்லாமல் விட்டது மிக அதிகம்!

கால் சென்டர்களை ஆதரிப்பவர்களின் தரப்பு வாதம் என்னவென்றால்
“ எந்த ஒரு நன்மையும் சமூகத்தில் காலடி எடுத்து வைக்கும் போது கூடவே நாலு தீமையும் நுழையத்தான் செய்யும் ! நாம்தான் ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டுமே தவிர ஒரேயடியாக அந்த நன்மைக்கே முட்டுக்கட்டை போடுவது கடைந்தெடுத்த பத்தாம் பசலித் தனம் !” ‘பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும் ’ வரவேற்க வேண்டியவையே என்று நம் பெரியவர்களே சொல்லவில்லையா ?’ “Work hard, Party hard! (கடினமாக உழை ! மிகக் கடினமாக பார்ட்டி கொண்டாடு !) என்ற கொள்கை உடையவர்கள் இந்தத் துடிப்பு மிகு இளைஞர்கள் ! இதில் என்ன தவறு? இரண்டு மூன்று தலைமுறை பழசாய்ப் போனவர்களெல்லாம் பொறாமையில் மூக்கைச் சிந்தி ஒப்பாரி வைக்கலாமா ?”

மேலெழுந்தவாரியாக நியாயம் போல் தோன்றும் இந்த வாதங்களில் பூசி மெழுகப்படும் விஷ(ய)ங்களை நாம் கூர்ந்து நோக்க வேண்டும் ! வேலைக்குச் சேர்ந்த முதல் மாதத்திலேயே , தன் தந்தையின் மாத சம்பளத்தை விட அதிகம் வாங்கும் ஒரு பையனோ பெண்ணோ , சற்று மிதப்புடன் இருப்பது புரிந்து கொள்ளக் கூடியதுதான் ! ஓரிரு வருடங்களில் சரியாய்ப் போய் விடக்கூடிய ஒரு சில்லறைக் குற்றம்தான் ! ஆனால் , வார இறுதியில் கொண்டாடப் படும் week end பார்ட்டிகள்தான் இந்த BPO க்களின் மாபெரும் சாபக்கேடு ! சிகரெட் , மது (பொதுவாக பீர் , பல சமயங்களில் விஸ்கி , ரம் எனக் கொள்க !) என்றால் இயல்பாகவே நம் பெண்களுக்குள்ள அருவருப்பு , வெறுப்பு , அச்சம், கூச்சம் , தயக்கம் அத்தனையையும் குண்டுக்கட்டாகத் தூக்கி வங்காள விரிகுடாவில் வீசிய புண்ணியத்தை இந்தக் கால் சென்டர்கள் தேடிக் கொண்டுள்ளன ! இந்திய (குறிப்பாகத் தமிழ் ) சமூகத்தில் கடந்த பல நூறு ஆண்டுகளாக நெறிகளில் மெல்ல மெல்ல ஏற்பட்ட சீரழிவை , நான்கைந்து வருடங்களிலேயே அசுரத்தனமாக மிஞ்சிக் காட்டிய பெருமையும் இவற்றையே சாரும் ! புகை , பீர் மற்றும் ரம் , விஸ்கி போன்றவை தண்ணீர் போலப் புழங்கும் ஒரு சூழலில் , ஆண்கள் பெரும்பாலானோர் தன் வயம் இழந்த சூழ்நிலையில் , திருமணம் ஆகாத பெண்கள் வளைய வருவது மேல்தட்டு வர்க்கத்துக்கு வேண்டுமானால் சரிப்பட்டு வரலாம் ! என்னதான் கை நிறைய சம்பாதித்தாலும் இந்தப் பெண்ணுக்கு நல்ல மண வாழ்க்கை அமைய வேண்டுமே என்ற அக்கறையுள்ள மத்யமர்களுக்கு எந்நாளும் ஒத்து வராது !

மறைந்த எழுத்தாளர் சுஜாதா ஒருமுறை எழுதியது போல் ‘நம் ஆட்களுக்கு அளவாகக் குடிக்கவும் தெரியாது !’ இன்றுதான் உலகின் கடைசி நாள் என்பது போல் அரக்கத் தனமாகக் கொண்டாடப் படும் இந்த வார இறுதிப் பார்ட்டிகளில் பெண்கள் பலரும் குடித்து விட்டு ‘அவுட் ’ ஆகி விழுவதும் , ‘கால் சென்டரில் இதெல்லாம் சகஜமப்பா !’ என்று சில தடியன்கள் அவர்களை ‘க்வாலிஸ் ’ வண்டியில் தூக்கி வந்து வீட்டில் பெற்றோரிடம் நடு நிசியில் தள்ளி விட்டுப் போவதும் எத்தனையோ வீடுகளில் நடக்கின்றன ! காலையில் அதே பெண் எழுந்து , தேள் கொட்டிய திருடனாய் இருக்கும் பெற்றோர் மற்றும் சகோதர சகோதரிகளிடம் தன் உரிமைகளைப் பற்றி ஆவேசமாய் சர்ச்சை செய்வதையும் கண்கூடாகப் பார்க்க முடிகிறதே ! பெண்களின் ஒழுக்க உணர்வு தளர்ந்தால் சமூகம் குட்டிச் சுவராக சில பத்தாண்டுகளே போதுமே ! பொருளாதார மேதைகள் நமக்குக் காட்டும் ரசவாதமான 10% GDP வளர்ச்சிக்கு நாம் கொடுத்துத் தொலைக்க வேண்டிய விலை இது என்று புறந்தள்ளி விட்டுப் போக முடியுமா பண்பாட்டின் இந்த அதல பாதாளச் சீர்கேட்டை ? நாளை சமூகத்தை மீட்டெடுக்க எத்தனை மகான்கள் முயன்றாலும் முடியுமா ? துரதிர்ஷ்டவசமாக , இது போன்ற சமுதாயச் சிக்கல்களுக்கெல்லாம் ‘RESET’ பட்டன் இன்னமும் கண்டு பிடிக்கப் படவில்லையே !!!

சினிமா விரும்பி

(வடக்கு வாசல் நவம்பர் 2007 இதழில் சில சிறிய மாற்றங்களோடு வெளி வந்தது)

'நடிகை பாவனாவைப் பற்றி ஒரு 'பாவ்லா' கவிதை!'

2009-04-04T05:22:00.000-07:00

தாரகையே பாவனா,
உன் பற்றி கவிதை எழுதுமா என் பேனா?!
திரையுலகில் உண்டு ஏற்கனவே ஒரு மீனா,
அவருக்கு சரியான போட்டி இனி நீதானா?!
உன்னை ஒரு நாள் நேரிலே சந்திப்பேனா?
"மேடம், சூப்பர் உங்க படம்" என்று புகழ்வேனா?
இல்லை வெறும் வெள்ளித்திரையில் மட்டும் பார்ப்பேனா?
தினம் தினம் காண்பேனா ஒரு பகல் கனா?
உன்னை நேரில் காணும் ஆசையெல்லாம் போகுமா வீணா?!

சினிமா விரும்பி

'அரிச்சந்திரனின் செல்பேசி'

2009-04-03T05:19:00.000-07:00

அரிச்சந்திர மகாராஜா,
இறங்கி வந்தார் பூமிக்கு.
வாங்கினார் ஒரு நோக்கியா.
கடையிலிருந்தே போட்டார் போன் சந்திரமதிக்கு;
“ஐ ஆம் இன் எ மீட்டிங்! திரும்பி வர லேட்டாகும்!”

சினிமா விரும்பி

(சமீபத்தில் வெப்துனியா தமிழில் வெளி வந்தது)

' பாரதி என்றொரு கவிஞன் '

2009-04-03T05:16:00.001-07:00

சமீபத்தில் ஒரு இணையதளத்தில் மகாகவி சுப்ரமணிய பாரதியாரைப் பற்றி சில விமரிசனங்கள் எழுதப் பட்டிருந்தன. நான் எழுதிய பதில்கள் அதே தளத்தில் உடனே வெளியிடப்பட்டன. அவை இதோ கீழே:

பாரதி என்ற ஈடிணையற்ற கவிஞன் ஆங்கிலேயரை எதிர்க்காமல் சுக வாழ்வு கண்டிருக்கலாம். ராவ் பஹதூர் பட்டத்தை வாங்கிக் கொண்டு பங்களா, கார் என்று இக பர சுகங்களையெல்லாம் அனுபவித்திருக்கலாம். வாழ்நாள் முழுக்க பிடுங்கித் தின்ற வறுமையையும் இறுதி ஊர்வலத்தில் இருபது பேருக்கும் குறைவாய் இருந்த அவலத்தையும் தவிர்த்திருக்கலாம். ஏன், நல்ல மருத்துவம் பார்த்து அந்தப் பாழாய்ப் போன மரணத்தையே கூட இன்னும் சில பத்தாண்டுகள் தள்ளிப் போட்டிருக்கலாம். தன் ஒரே பெண் குழந்தையின் திருமணத்துக்குக் கூட சேகரித்து வைக்காத பிழைக்கத் தெரியாத மூடனாய் இருந்திருக்க வேண்டாம்! யாராவது கேட்டால் எனக்கு தேச சுதந்திரம் முக்கியமல்ல! அதை விட முக்கியம் சமுதாய மறுமலர்ச்சி அதற்காகப் போராடுகிறேன் என்று சொல்லி ஆங்கிலேயரிடமிருந்து சாமர்த்தியமாகத் தப்பியிருக்கலாம். சுதந்திரம் கிடைத்த பிறகும் தன் கவித்திறனைக் கொண்டு ஏழு தலைமுறைக்கு சொத்து சேர்த்திருக்கலாம். பழைய ஆவணங்களைத் தோண்டி எடுக்க ஆரம்பித்தால் எந்த வரலாற்று நாயகனும் அப்பழுக்கற்று வெளி வருவது கடினம். பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்திலிருந்து தப்பி ஒருவர் பாண்டிச்சேரிக்குச் செல்வதை ஒரு யுத்த தந்திரமாகத்தான் கொள்ள வேண்டும். அனைவருமே சிறை சென்று மடிந்து இயக்கமும் மண்ணாய்ப் போக வேண்டுமென்ற அவசியமில்லை. மகா கவிஞன் மீது சுலபமாக சுட்டு விரலை நீட்டுவோர் தானோ தன் மூதாதையரோ சுதந்திர வேள்வியில் என்ன பங்கேற்றோம் என்று சற்றே சிந்திக்கட்டும்.

இவையெல்லாம் ஒரு புறமிருக்க , பாரதியின் பாடல்களில் உள்ள விடுதலை வேட்கையையோ அவை தமிழரிடம் ஏற்படுத்திய யுகப் புரட்சியையோ இந்த ஆவணங்கள் எள்ளளவும் குறைக்கப் போவதில்லையே!

**************************************************************************

நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பாரதியின் வகுப்பினரிடம் இயல்பாகவே இருந்த வடமொழி வாஞ்சை பாரதியிடமும் இருந்திருந்தால் அது பஞ்சமா பாதகம் இல்லை! அது தமிழுக்கு அவர் செய்த துரோகமும் இல்லை! மேலும் , பாரதி போன்ற ஒரு கவிஞனுக்குத் தாய்மொழி தவிர நான்கைந்து மொழிகளில் பரிச்சயமும் புலமையும் இருப்பது சகஜம்தான். அப்படி இல்லையென்றால்தான் அது அதிசயம்! பாரதி வாரணாசி, பாண்டிச்சேரி போன்ற பல இடங்களில் வாழ்ந்திருக்கிறார் என்பதையும் ‘யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம் ’ என்று ஆணித்தரமாக உரைத்திருக்கிறார் என்பதையும் நினைவில் கொள்ளவும்.

*************************************************************************
நான் முன்பே சொன்னது போல் நிஜ மாந்தர்கள் சற்றே ஏறக்குறையத்தான் இருப்பார்கள். நாம் விரும்பும் சகல விதமான கல்யாண குணங்களும் ஒருங்கே அமைந்த ஒரு கவிஞன் வேண்டுமென்றால் அது கற்பனையில் மட்டுமே சாத்தியம்!

**************************************************************************

ஜஸ்டிஸ் கட்சியோ அல்லது அதற்கு முந்தைய பிராமணரல்லாதார் பிரகடனமோ முதல் முதல் துவங்கப்பட்ட போது அதே இயக்கம் பின்னாளில் திராவிட இயக்கமாகப் பரிணாம வளர்ச்சியுற்று சமுதாய ரீதியாகவும் அரசியல் ரீதியாகவும் இவ்வளவு மகத்தான வெற்றிகளைப் பெறும் என்று பலரும் எதிர்பார்க்கவில்லை. குறிப்பாக, பாரதியைப் போன்ற சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள், ஆங்கிலேயரை ஆதரிக்கும் இந்த இயக்கம் விரைவில் மங்கி விடும் என்றும் சுதந்திரப் போராட்டம்தான் நிலைத்து நிற்கும் என்றும் மனப்பூர்வமாக நம்பினார்கள். அன்றைய சூழ்நிலையில் அது அவர்களின் கணிப்பு . அவ்வளவுதான்! கணிப்புகள் தவறாகலாம்! இதில் பாரதியை மட்டும் தனிமைப் படுத்தி அவர் தலையை மட்டும் ஏன் ஐயா உருட்டுகிறீர்கள்?!

**************************************************************************

பாரதி போன்ற உணர்ச்சிப் பிழம்பான படைப்பாளிகள் பல விஷயங்களில் எஃகு போன்ற உறுதியான நிலைப்பாட்டில் இருப்பதில்லை! குறிப்பாக இந்தப் பெண்ணியம் சார்ந்த சிக்கலான விஷயங்களில் பாரதி ஒரு கால கட்டத்தில் மிகவும் புரட்சிகரமாகவும் பின்னாளில் சற்றே நடைமுறைக்குகந்த மாதிரியும் சிந்தித்திருப்பார் போல் உங்கள் கட்டுரையிலிருந்து தெரிகிறது. முழுக்க முழுக்க முரண்படாத வரையில், என்னைப் பொறுத்தவரை இது மன்னிக்கக் கூடிய சிறு குறைபாடுதான். அந்த நாளிலேயே ஒரு தமிழ்க் கவிஞன் பெண் விடுதலையின் பல்வேறு பரிமாணங்களை இவ்வளவு ஆழமாக ஆராய்ந்திருக்கின்றானே என்ற பிரமிப்புதான் எனக்கு ஏற்படுகிறது! அதை விடுத்து ‘ஆஹா பார்த்தீர்களா பாரதியின் போலித்தனத்தை?’ என்பது போன்ற தலைப்பும் வெறுப்பைக் கக்கும் சொற்பிரயோகங்களும் கட்டுரையின் நம்பகத்தன்மையைக் கணிசமாகக் குறைக்கின்றன.

சினிமா விரும்பி

' சனிமூலை! '

2009-04-03T04:48:00.001-07:00

நண்பர் ஒருவர், திரு. யதார்த்தா பென்னேஸ்வரன், நாடகத்துறையில் மிகுந்த ஈடுபாடு உள்ளவர். கிட்டத்தட்ட சாமி வந்த உத்வேகத்துடன் ‘வடக்கு வாசல்’ என்ற மாத இதழைத் தன்னந்தனியாக தில்லியிலிருந்து மூன்று ஆண்டுகளாக நடத்தி வருகிறார். சஞ்சயன்,வியாசன், அங்கதன், ராகவன் தம்பி என்ற பல புனை பெயர்கள் அவருக்கு உண்டு! வடக்கு வாசலின் கடைசி மூன்று பக்கங்களில் ராகவன் தம்பி என்ற பெயரில் அவர் எழுதும் ‘சனிமூலை’ கட்டுரை நான் மிகவும் விரும்பிப் படிப்பவற்றுள் ஒன்று. அது பற்றிய என் கவிதை கீழே:

சனிமூலை,

வாசகர் நெஞ்சில் நீங்கா இடம் பெற்ற தனி மூலை;
கருத்தாழத்தில் நுனிப்புல் மேயாத மூலை;
வடக்கு வாசலைப் பின் அட்டையிலிருந்து படிக்கத் தூண்டும் நவரசக் கனிமூலை;
Fast food விரும்பிகளுக்கு நல்ல நொறுக்குத் தீனி மூலை!

http://www.vadakkuvaasal.com/
http://sanimoolai.blogspot.com/

சினிமா விரும்பி

' இந்த BJP பெருசுங்க லொள்ளு தாங்க முடியலப்பா! (ஒரு கற்பனை உரையாடல்) '

2009-04-03T04:45:00.000-07:00

( சமீபத்திய தேர்தல் முடிவுகளுக்குப் பிறகு idlyvadai.blogspot.com ல் ஒரு பதிவில் பின்னூட்டமாக என்னால் சில மாற்றங்களுடன் பதியப் பட்டது)

அத்வானி: எழவு , ஒரு பார்முலாவும் ஒர்க் அவுட் ஆவ மாட்டேங்குது ! போன வாட்டி ‘India Shining’ னு சொன்னோம்; நமக்கே ஷூ பாலிஷ் போட்டுட்டானுங்க! சாமியார் , சாமியாரிணி, சினிமா நடிகர்னு யாரைக் காமிச்சாலும் ஓட்டு விழ மாட்டேங்குது!

வெங்கையா நாயுடு : இந்த வாட்டி , தீவிரவாதம்னு பூச்சாண்டி காட்டினோம் ! மாப்பு, வச்சிட்டாங்கையா ஆப்பு!

அருண் ஜெட்லி: போன வாட்டியே ஆட்சியில் இருந்த ஆறு வருஷத்துல எல்லா அரசு நிறுவனத்தையும் தூக்கி தனியாருக்குத் தாரை வார்த்திருக்கணும்! கோட்டை விட்டுட்டோம்! இனிமே நாம என்னிக்கு ஜெயிச்சு, நான் என்னிக்கு disinvestment மந்திரி ஆகி … விடிஞ்சுரும்!

ராஜ் நாத் சிங்: நமக்கு ஜாதகம் சரியில்லைய்யா! என்ன சொன்னாலும் ஜனங்க நம்புவேனான்றாங்க! டெல்லில பத்து வருஷம் ஆனாலும் காங்கிரசே தேவலைன்றாங்க! பழைய வெங்காய வெலைய மறக்க மாட்றாங்க!

வெங்கையா நாயுடு : ராஜஸ்தான்ல யாரோ மகாராணியை எல்லாம் ப்ரொஜெக்ட் பண்ணிப் பார்த்தோம் , பாச்சா பலிக்கலை!

ஜஸ்வந்த் சிங்: யாரங்கே? கொஞ்சமா ஓப்பியம் போட்டு ஒரு டீ கொண்டா.

அத்வானி: குறுக்குச்சால் ஓட்டறது நம்ப பார்ட்டில ரொம்ப ஜாஸ்திய்யா ! மதன் லால் குரானா , உமா பாரதி ,கல்யாண் சிங், இப்போ மீணான்னு ஒரு ராஜஸ்தான் மந்திரி, சொல்லிக்கிட்டே போகலாம் .

வேறு ஒருவர்: (மனதுக்குள்) வாஜ்பாய்க்கு எதிரா நீங்க ஓட்டறா மாதிரியா?!

வெங்கையா நாயுடு : அது மட்டுமா? காரியம் ஆனதும் கழட்டி உடறது, ஊமைக் காயம் வர்றா மாதிரி அடிக்கறது , இதிலெல்லாம் நம்ப பார்ட்டி ஆளுங்க கில்லாடியாச்சே! குரானா, உமா பாரதி, கல்யாண் சிங் , பங்காரு லக்ஷ்மண் , கோவிந்தாச்சார்யா எல்லாரையும் எப்படி smooth ஆ கழட்டி உட்டோம்!

அருண் ஜெட்லி: அது என்ன ஜுஜுபி! ஓட்டுப் போட்டதும் ஒட்டு மொத்தமா ஜனங்களையே கழட்டி உட்டோமே அதை விடவா?!

சுஷ்மா ஸ்வராஜ்: கட்சிக்குள்ளே பெண்ணுரிமையே இல்ல! என்னைத் தலைவியா மத்த சிறுசுகள் ஏத்துக்கிட்டு எல்லாப் பெருசுங்களையும் ஓரங்கட்ட மாட்டுறாங்களே!

அருண் ஜெட்லி: எல்லாரும் கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுங்க! விக்கிலீக்ஸ் காரன் கிட்ட பேட்டி கொடுத்துட்டு வந்து கோதாவில் இறங்கறேன்!

ஆர். எஸ். எஸ்.: இவங்களை எல்லாம் அமுக்கத்தான் நாம நிதின் கத்கரியை உள்ள புகுத்தினோம்! இப்ப என்னடான்னா மொத்த கோஷ்டி தமிழ்நாடு காங்கிரசையும் மிஞ்சிடும் போலிருக்கு!

அத்வானி: ‘கிடக்கிறது கிடக்கட்டும், கிழவியைத் தூக்கி மணையிலே வை’ என்கிற மாதிரி இந்த பைரோன் சிங் ஷெகாவத் வேற நான்தான் பிரதமர் என்கிறாரு ! 2009 க்கு என்னதான்யா வழி?!

யஷ்வந்த் சின்ஹா: அயோத்யா, ராமர் பாலம், மத மாற்றம், வெல வாசி, 123 ஒப்பந்தம், தீவிரவாதம் ….

வெங்கையா நாயுடு : …… ரியல் எஸ்டேட் ஏற்றம், ஷேர் மார்க்கெட் சரிவு , அது இது எல்லாத்தையும் போட்டுக் கலக்கி வைப்போம்! அதுக்குள்ள இந்தப் பாழாய்ப் போன ஜாதகமும் கொஞ்சம் மாறித் தொலைக்குதா பார்ப்போம் !

எல்லோரும்: ஜெய் ஸ்ரீ ராம்!

சினிமா விரும்பி

‘Dr CNA பரிமளம்’

2009-04-03T04:42:00.001-07:00

பள்ளி நாட்களில் மேற்கு மாம்பலம் லேக் வியூ ரோடில் ‘Dr CNA பரிமளம் MBBS’ என்ற போர்டு தொங்கும் ஒரு எளிமையான கிளினிக்கைப் பார்த்ததுண்டு. டாக்டரை நேரில் பார்க்கா விட்டாலும் ‘அறிஞர் அண்ணாவின் வளர்ப்பு மகனுக்கு இவ்வளவு ஆடம்பரமற்ற கிளினிக்கா?’ என்று நானும் நண்பர்களும் வியந்ததுண்டு. சமீபத்தில் , முதுமையில் , நோயின் உபாதை தாங்க முடியாமல் அவர் தன் வீட்டுக் கிணற்றில் விழுந்து உயிர் நீத்தார் என்று படித்த போது மனம் வலித்தது. நிச்சயமாக வறுமை ஒரு காரணமே இல்லை என்றாலும் MGR இன் ‘நேற்று இன்று நாளை’ படத்தில் வரும் ‘ தம்பீ நான் படிச்சேன் காஞ்சியிலே நேற்று.. ‘ பாடல் நினைவுக்கு வந்தது:

‘நாட்டுக்காக உழைப்பதற்கே அண்ணா பிறந்தார்;
பொது நலத்தில்தானே நாள் முழுக்க கண்ணாயிருந்தார்;
ஏற்றுக் கொண்ட பதவிக்கெல்லாம் பெருமையைத் தந்தார்;
தம் இனிய குடும்பம் ஒன்றுக்குத்தான் வறுமையைத் தந்தார்! ‘

சினிமா விரும்பி

' காதோடுதான் நான் எழுதுவேன்! '

2009-04-03T04:42:00.000-07:00

சமீபத்தில் ஒரே நாளில் இரண்டு காது (ஒரே நபருடையதல்ல! தனித் தனி!) சம்பந்தப் பட்ட செய்திகள் idlyvadai.blogspot.com ல் வெளி வந்தன.

‘சென்னையில் துப்புரவுத் தொழிலாளியின் காது கிழிபட்டது &
பந்தயத்தில் தோற்ற பின் ரூ 50/- தராததால் நண்பரின் (!) காதைக் கடித்துத் துப்பிய வாலிபர்’

இதற்கு நான் இட்ட பின்னூட்டம் கீழே:

இப்படியும் இருக்குமா?
சே! சே! இருக்காது !
இதில் ஏதோ சூது வாது கீது!
இதைப் படிப்பவர் மனம் நிஜமாகவே உருகாது?
அமைதி விரும்பும் தமிழ்நாட்டுக்கு இது அடுக்காது!
ஐயோ! இந்தக் கொடுமையை எல்லாம் இன்னும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறதே என் காது!
ஞாபகம் வருதே தினம் தூங்கும் போது!
தெலுங்குக்காரர் யாராவது சொல்லக் கூடாதா? ‘இதி நிஜம் காது'
பிரச்னையைத் தீர்க்க யாராவது போனார்களா தூது?
சரி, இப்போ எப்படியிருக்கு கிழிஞ்ச ரெண்டு பேர் காது?

சினிமா விரும்பி

‘ஹோட்டல் மாமியா Deluxe A/C'

2009-04-03T04:40:00.000-07:00

rprajanayahem.blogspot.com ல் சமீபத்தில் சில மாற்றங்களுடன் நான் இட்ட ஒரு பின்னூட்டம் :

சின்ன வயசில் (1971-72 இருக்கும் ), ஒரு நாள் இரவு, நானும் அப்பாவும் காலாற உஸ்மான் ரோடு, பாண்டி பஜார், ராஜகுமாரி தியேட்டர் என்று நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தோம். அப்பா சொன்னார்: ” வாடா, ஹோட்டல்ல சாப்பிடலாம்”. நான் சொன்னேன்: ” அப்பா, நடிகர் A. கருணாநிதி ‘ஹோட்டல் மாமியா’ என்று ஒன்று இங்கேதான்பா எங்கேயோ நடத்தறார். இந்த வாரம் குமுதத்தில் பார்த்தேன்” . கொஞ்சம் கஷ்டப் பட்டுத் தேடிப் பிடித்துப் போனால், வாசலில் கலர் கலர் சாக் பீஸால் போர்டு போட்டிருந்தது : “கைம்மா உறுத்தல், ரஷ்ய உள்ளான் , காடை, கௌதாரி” என்று இன்னும் என்னென்னவோ! . அப்பா என்னை அடிக்காத குறைதான்! ” ஏண்டா நாசமாப் போறவனே! பேரப் பார்த்தாலே தெரியல, மிலிடரி ஹோட்டல் என்று?”. அப்புறம் ஒரு வழியாக ‘கீதா கபே’யோ ஏதோ ஒன்றில் மசால் தோசை முழுங்கி விட்டு வீட்டுக்குப் போய்ச் சேர்ந்தோம்! அந்த ரஷ்ய உள்ளானின் தலைவிதி , தமிழ்நாட்டில், தருமமிகு சென்னையில், தி.நகரில் வந்து மண்டையைப் போட வேண்டுமென்று! அதையோ, அதன் சந்ததியினரையோ , கபளீகரம் செய்யும் வாய்ப்பு பின்னாளில் கிடைக்காமலே போயிற்று! கெடுத்தார் அப்பா!

சினிமா விரும்பி

நேருவின் பேரனின் மகன்

2009-04-03T04:34:00.000-07:00

அரசியலில் சிலர் சில சமயம் செய்வதறியாமல் என்னென்னவோ செய்து விட்டு மேலும் மேலும் தவறான பாதையிலேயே சென்று விடுகிறார்கள்! சமீபத்திய உதாரணம் வருண் ஃபிரோஸ் காந்தி! இந்தியாவின் பல பகுதிகளில், குறிப்பாகத் தென்னகத்தில் காந்தி, நேரு என்றால் தெய்வமாகக் கும்பிடும் பாரம்பரியம் பல்லாயிரம் குடும்பங்களில் உண்டு! துரதிர்ஷ்டவசமாக, 1980 இல் பிறந்த இவருக்கு இது தெரியாமலேயே போயிற்று! நேருவின் பேரன் என்ற ஒரே வாஞ்சைக்காக சஞ்சய் காந்தி செய்த நெருக்கடி காலக் கொடுமைகளையெல்லாம் 1977 இலும் 1980 இலும் அறவே புறந்தள்ளத் தயாராயிருந்தது கிட்டத் தட்ட முழு தென்னிந்தியாவும்! இன்றைய காங்கிரஸ் தலைமையுடன் ஒத்து வரா விட்டாலும் பரவாயில்லை, இவர் இந்திரா (போனால் போகிறதென்று சஞ்சய்!) பெயரால் ஏதாவது ஒரு லெட்டர் பேட் கட்சி நடத்தினால் கூட போதும்! நாளடைவில் மேலே வரலாம், மக்கள் வாய்ப்பளிப்பார்கள்! அதை விட்டு விட்டு ‘ நேருவின் பேரனின் மகன், இந்திராவின் பேரனா இப்படி?’ என்று பலரையும் முகம் சுளிக்க வைப்பதில் என்ன லாபம்? இவர் என்னதான் தலைகீழே நின்றாலும் இவரை ஒரிஜினல் BJP யாக யாரும் ஏற்றுக் கொள்ளப் போவதில்லை! யாராவது இவருக்கு எடுத்துச் சொல்வார்களா?!

சினிமா விரும்பி